Aşık Olamama Sorunu

Benim hiç adına şiir yazacak kadar sevdiğim bir sevgilim olmadı...

Ben sevmek nedir hiç bilmedim, bir kadının omuzlarına başımı koyup huzur bulmak nedir tadamadım. Acaba şu an ne yapıyor beni düşünüyor mu diye endişelenmedim. Uğruna salakça şeyler yapıp rezil olmadım, rezillik duygusunu yaşamadım. Yaşayamadım...

Çünkü bendeki şu kalp var ya heh işte hepinizde olan o meret, o s*ktiğimin organı bende sadece kan pompalamaya yarıyor. Bir başka kalp için değil sadece şu aciz vücudum ayakta dursun diye atıyor.

Şimdi dönüp de arkama baktığım da hayatımda uğruna yaşanmış bir şey göremiyorum.. Bir çok insanın benim gibi duygusuz olabilmek için can attığını düşündükçe kendimden çok onlara acıyorum. Çünkü aşık olabiliyorlar bencilce kendileri için yaşamak yerine kutsal bir varlığa bağlanıp onları mutlu etmek için uğraşıyorlar. Ama onlar bunun değerini bilmiyorlar.

Bazı zamanlar düşünüyorum genellikle rakı içerken, dönüp kendime diyorum ki sen nasıl bir adamsın l*n! Nasıl bu kadar duygusuz nasıl bu kadar gaddar olabiliyorsun?

İşin içinden çıkamıyorum çünkü ben beni ben de kaybettim. Siz kendinizi içinizde kaybetmek nedir bilir misiniz? Bilemezsiniz tıpkı benim sevmenin ne demek olduğunu bilmediğim gibi. Sevmek bir zayıflık değildir sevmek cesaretliliktir o yüzden bol bol sevin, sevebildiğiniz kadar sevin, sevdiğinizin kokusuyla doldurun ciğerlerinizi benim yapamadıklarımı benim yerime de bol bol yapın anasını satayım.

Sevmekten korkmayın, birisine kapılmaktan onun peşinde köpek olmaktan korkmayın

Çünkü aşk zaten köpek olmaktır. Şimdi bu yazıyı okuyanlar ne diyor bu diyecektir benim bunları neden yazdığımı anlamayacaktır sorun değil çünkü ben de sizi anlayamıyorum hissettiklerinizi hissedemiyorum.

Sizin değerini bilmediğiniz şeyler başkalarının hayallerini süslüyor, hep öyle değil midir zaten?

Komşunun bahçesi her zaman daha yeşil görünür insana daha bir çekici gelir. Neyse lafı fazla uzatmayayım aklıma geldikçe yazarım ben. Hadi sağlıcakla kalın sevdiğinizin değerini bilin!