Yüreğim Savaş Meydanı, Dört Yanımda Düşman Kalpleri

Cephanesi Biten Bir Askerin Gururu Mermidir

Komutanı yok bu ordunun. Ne kuralları var bu savaşın ne de kanunu. Ortalık toz, duman. Kan gölüne dönmüş. Kulağımda savaşa koşan yüreklerin nidaları.

Hendekler kazmışım aklımın dört yanına.

Siperden başımı kaldırsam ihanetler yağıyor üzerime. Kulaklarımı tırmalıyor ıslıkları.

Korkum ölmek değil aslında.

Korkum yaralar alıp acılar içinde kıvranmak. Öylesi çok kötü oluyor çünkü. Yaralanmış bir kalp hiç bir şeye benzemiyor.

Tüm düşmanlarım dikmiş gözlerini bana bakıyor.

Boş bir anımı kolluyorlar. Elleri tetikte. Gez, göz, arpacık misali gör, sev ama yapmacık ol diyorlar.

Yapamıyorum...

*Çoban Yıldızlarına ithafen...