Sensiz ne günlerin, ne mevsimlerin, ne akıp geçen zamanın bir anlamı yok

Zaman durdu,yüreğim durdu,atmıyor artık kalbim....

Sen yoksun diye sabahlar olmuyor,güneşler doğmuyor....

Sonbahar rüzgarları esiyor yüreğimde,sararıp soldu yüreğim...

Hasretin kanlı hançeri yüreğimde sızlıyor...

Sen yoksun diye geceler uykusuz geçiyor,sen yoksun diye sabah güneş doğmuyor...

Hasretine,yokluğuna alışmaya çalışıyorum...

Yüreğim hasret türküleri söylüyor,yüreğim sensizliğin çığlıklarını haykırıyor...

Hasretin koynunda uyuyorum geceleri...

Zaman durdu bu diyarlarda,hasret bütün benliğimi kapladı...

Kabullenmeye çalışıyorum,unutmaya çalışıyorum olmuyor,olmuyor...

Yüreğime telkinler veriyorum,yok hiç bir şey çare etmiyor....

Sensizliğin karanlıklarında kayboldu yüreğim...

Sensizliğin çöllerinde kayboldu yüreğim...

Sensizliğin diyarlarında kayboldu yüreğim...

Sensizliğin sessizliğine mahkum oldu yüreğim...

Sensizliğin hasretine düçar oldu yüreğim....

Sensizliğin hançerine mahkum oldu yüreğim..

Sensizliğin esaretine tutsak oldu yüreğim...