Ey Aşk, Sen Nelere Kadirsin!

Platonik aşklar... Ne kadar da tanıdık değil mi? Aslında size aşkların en saf halini anlatmak için geldim bu gece buraya..
O; hayatımda gördüğüm en saf kişiliklerden... O ki; gülüşüyle beni de kıkırdatmayı başarabilen... O ki; o gülüşünü duyduğum ilk saniyede bana; "Evleneceğim adamın gülüşünü buldum!" dedirtip, senelerce içimde sakladığım; ADAM GİBİ ADAM...

Siz hiç birini tanımadan sevdiniz mi?

Tanımadan dediğim; görüyorsunuz ama arada sırada, konuşma deseniz zaten zar zor merhabalaşmanız var, fakat sorsalar seviyor gibi bir durumdasınız. Onun gülüşü gelince aklınıza; içinizdeki ses cıvıl cıvıl, kıpır kıpır şarkı söyleme moduna geçiyor. Hayalinizdeki tüm kötü düşünceler bir anda yerini en saf en huzurlu düşüncelere bırakıyor onu düşününce. Boktan bir hafızanız olmasına rağmen; o iki saniyelik gülüşünü bir an olsun unutamıyor, o gülüşe sayfalarca şiirler, yazılar yazıyorsunuz. "İki saniyelik gülüş," diyorsunuz. "İki saniyelik gülüş beni boşuna etkilemiş olamaz bu kadar derinden." Düşünüyorsunuz ardından; "İki saniyelik gülüşünü birkaç saat olacak şekilde birleştirip, her gece uyumadan önce dinleyebilirim." Kendinizi "Aşk doktoru" diye tanımlayan, herkesin aşk odaklı problemlerine çözüm olan siz; iki saniyelik bir gülüşe yenilip; en iyi hasta olabiliyorsunuz işte.

Ey Aşk! Sen nelere kadirsin, nelere...

Aşkın en saf hali nedir, biliyor musunuz? Benim bu anlattığımdır. Terbiyesinden, utancından yüzüme bile dönüp bakamayan birine bu davranışının güzelliği karşısında tutulup kalmamdır. Yolda bir kız gördüğünde kafasını eğip yoluna devam eden bir adama, saatlerce, sessizce şiirler yazışımdır. Adının her harfini aklıma kazıyışım, onu her gördüğümde yerinden çıkan yüreğimi susturmaya çalışışımdır. Aşk; en çok safken güzeldir. Aşk; en çok böylesi adamlarla güzeldir. En anlamlı yaşanan duygu olur böylesi adamlarla yaşanılan aşklar. Özeldir, özel kalır... Sabrı öğretir bu adamlar size. En derinlerinize kadar hissedersiniz sabrın getirdiği selameti.. Sessiz dualarınızda yer verirsiniz ona; "Allah'ım, onu hakkımda hayırlısı eyle.." diye... Bu sayede anlarsınız sevdiğinizi. Çünkü insan; içten sevmediği birine dualarında yer vermez, veremez..

"Kahrın da başım üstüne, lütfun da.." diyerek; en umutsuz olduğunuz anda bile umutla doldurursunuz tüm benliğinizi. Çünkü umut; hayat damarlarının en önemli parçalarından biridir. O damar kesildi mi; ölümcül son... Yaşarken ölmeye, hatta yavaş yavaş ölmeye mahkumsunuzdur artık. Bu yüzden umut; her şeyimizdir. Bu bekleyişin sonunda hiçbir şey olmasa bile; kazandığımız bir şey vardır ki, o en büyük servetlerimizdendir: Sabır. Sabretmeyi bilen insan; hayatı boyunca mutsuzluğa düşmez. Düşse bile sabretmeyi bildiği için; o sıkıntıdan, mutsuzluktan kurtulmanın formülünü bilip, onu uygular ve daha çabuk koşar kendisini bekleyen mutluluğa.

En tuhafı da şudur ki; gerçekten belli edememişsinizdir karşınızdaki kişiye o sevginizi

Çünkü edemezsiniz. Belli ederseniz şayet; tüm saflığının bozulacağını düşünürsünüz sevginizin. Karşılık bulamazsanız nefrete, bulursanız egoya dönüşme ihtimali yüksektir çünkü sevginizin. Bu yüzden içinizde yaşarsınız hep, en güzeli böylesi dersiniz. Arada bir gelir aklınıza; "Gülüşünü sevdiğim" dersiniz içinizden, yüzünüzde hafif bir tebessümle devam edersiniz işinize. Yalnız bunu kimseye de anlatamazsınız, içinizde yaşarsınız hep; en yakın arkadaşlarınız dahi bilmez bu gizemli saf sevgiyi. Çünkü bilirlerse; büyüsünün bozulacağından korkarsınız. Çünkü aşk, en güzel aşk; sadece kendi bildiğin, kimseye anlatamadığın aşktır.

Aşkın her türlüsü güzeldir. Sevmek, sevilmek her türlü güzeldir. Fakat şöyle bir gerçek de vardır ki; SAF SEVGİLER TÜM SEVGİLERİN EN GÜZELİDİR.

Allah hepimizin karşısına hayırlı, tertemiz, çıkarsız, sevip sevilebileceğimiz, en önemlisi de SAF sevgiler çıkarsın.

Çok çok sevgilerimle.
Aşkla kalın...

13.02.16/ Candan MERT/ KIBRIS