Aşk... Her gün onlarca defa karşılaştığımız belki de bir çoğumuzun sahip olduğu şey. Peki gerçekten bu kadar önemli mi bu aşk?
Hayatım boyunca pek çok insan tarafından sevildim.
1. Sınıftan şimdiye kadar... Bunların bir kısmı çok yakın arkadaşımdı bir kısmı daha önce neredeyse hiç konuşmadığım insanlar. Sadece ikisinin sevgisine karşılık vermeye çalıştım benim için değerli olduklarından. Ama sonuç yine aynı. Bunca sevginin tek sonucu değer verdiğim insanları üzmek ve onları kaybetmek oldu.
Ben hiç aşık olmadım, evet belki bilemem o insanların ne hissettiğini.
Ama pek çok insanın aşktan yanışını izledim. En yakın arkadaşımın 3 yıldır başa çıkamadığı aşk acısını, kuzenimin aşkı yüzünden intihar etmeye kalkışını, sevenlerin birbirini aldatışını ve pek çok arkadaşımın acı çekişini izledim. Sizi bilmem ama bana pek de hoş gözükmedi bu aşk.
İşte tüm bunlar birleşince aşktan soğudum artık.
Kimseye öyle bakamaz oldum. Artık bir erkekle dost olmaya hatta ona selam vermeye bile korkar oldum yine sevecek yine üzülüp gidecek diye. Ha, mutlu olanlar yok mu elbette var ama bu riski almaya değer mi cidden? Sizi bilmem ama sevmek sevilmek acı çekmek demekse ben bu işte yokum.
Kimilerine göre lazım değil aşk, kimilerine göre dertten ibaret.. Ama aşk öyle birşey ki; kaybetmekten korktugun birisine ait duygulara kapılıyorsun, bazen çok isteyince olmuyor evet ama o kavuşmanın olmayışının bile güzel oldugu anlar oluyor, sol yanında bir batma hissediyosun, ağlamak bile mutluluk veriyor arada sırada. Bazen hissizleşiyosun ama geçmiyor, özlüyosun ama gelmiyor, acıyor ama, geçmiyor. Düşüne düşüne yiyip bitiriyosun kendini ama sevmenin en güzel yanıda bu zaten. Aşık olmak çok başka ama hissedebilene <3 ;)
Aynı benim durumumdasınız. Ben gerçek aşkın varlığına hala inanıyorum ama birini sevmeden önce artık ince eleyip sık dokuyorum. Mantığımda devrede olduğu için bu sefer kaybetmeyeceğim :)
Canlı olan tüm varlıklar yaratılış gereği çift olmak isterler. Buna en basit olarak bir kuşu dahi gösterebiliriz. Bir kafeste tek kuş belli müddetten sonra hayata küsüyor ve hakkı rahmetine kavuşuyor. Bir hayvan dahi tek olarak yaşayamazken insanoğlunun yaşaması çokça mümkün olan bir durum değildir. Diyeceksin ki aşk ile bunun ne alakası var. Aşık olmak sevmek demektir cocuklastigin demektir bu uzar gider. İnsan sevdigiyle aşık olduğu kişiyle çift olmak ister. Yoksa sevmediğin normal bir insan gibi gördüğün kişiyle ne kadar bir süre aynı çatı altında ortak bir yaşam sürdürebilir ki? Aynı yatağı paylaşma konusuna dahi girmiyorum. Yatak paylaşma konusu bile tek başına ayrı bir olay. Okuduğunuz için teşekkürler. :)
Dikkatimi çekti bir kaç yazını, yorumunu daha okudum ama içindeki ask olmasa da sende de aşka benzer bir şey var... yoksa o kadar dorgulayıcı, içten bir o kadar da hala seni düşündüren yazılar nerden gelecekti... Emeğine sağlık...☺
Ben de bu yuzden insanlardan uzak duranlardanim yazdigin gibi. Gercek aciyi bilmeyenler, gelip gecici biri icin kendini paraliyor. Asksiz da yasanir. Ki zaten cogu kisi artik gercek askin ne oldugunu bilmiyor. Emegine saglik..
Etkilemekten etkilenmeyen bir insanın başına daha fazla ne gelebilir ki. seni etkileyen şeyle daha yüzleşmemişsin. o yüzden kolay elde edilen şeyler seni cezbetmiyor.
bencede öyle aşık olmanın en kötü yanı ayrılmak önceden o kişi ile sahip olduğun o güzel arkadaşlığı dostluğu kaybetmek bende senin gibi aşık olmadım taraftarıda değilim çamaşır bulaşık makinem var bekarlık sultanlık aga XD
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
bnde aşktan birine bağlanmaktan korkuyorum sonunda üzülmekten güvenemiyorum ondan hep uzak durmaya çalıştım ama bazen öyle bian oluyor ki keskee gercekten o aşkı yaşayabilecegim biri olsaydı diyorum yani aslında aşk cok güzel ama yaşamasını ve yaşatmasını bilene diyorum :)
Aşk beraber ağlamak beraber gülmek gözü başka kimseyi görmemek kısacası aşık olduğun kişi senin dünyan olmalıdır ve benim dünyamı biri ağlatırsa vay haline
En İyi Cevaplar