Kadın Adresti, Erkek Adres Soran, Aşk Çıkmaz Sokak

Hayat bir şehirdi. İçinde milyonlar barındıran bir şehir. İnsanlar geliyor, insanlar gidiyordu. Günler bazen sıradandı. Bazen hüzünlü, bazen alabora. En çok da üzülenlerin üzerinden nemalanıyordu hayat denen bu kalabalık şehir. En çok onların göz yaşlarıyla ıslanıyordu sokaklar. Şemsiyeler de kurtaramıyordu bu durumu. Öyle bir sağanak...

Duygular güneş misali herkese doğuyordu ama her bedeni ısıtamıyordu. Sadece büyük, sarı ve parlaktı. Olması gerektiği gibi yani.

Erkek arayışlardaydı. İçinin kuytusunda açılmış kocaman boşluğa dolduracağı bir şeylerin arayışında. Önüne gelene soruyordu adresi. Aslında aradığı kadındı nihayetinde. Hayatına giren onca kadında neden bulamamıştı ki aradığını? Her kadın aynı değil mi sonuçta? Demek ki değildi. Daha önce başka kadınlarda bulamadığını arıyordu adam. Tatmin edememişti hiç bir ilişki onun yüreğini.

Sevip sevip atıyordu ilişkilerini aklının en diplerine. Üstünü örtüp, sonsuz beyin boşluğunda kaybediyordu hepsini.

Erkek kadını ararken kayboluyordu aşkın çıkmazında. Kadın zaten çıkmazlığın ta kendisi.