Sen Sevmesen de Severim Ben Seni

Merhaba arkadaşlar.
İlk iki bencemden sonra bunu da yazıp sona bağlamayı düşünüyorum. Ve yazıyorum.
Daha sade daha hızlı ve ayrıntıya girmeden anlatmak istiyorum zira şu an ki zamandan bahsetmek istiyorum.

Bir yıl sonra onu görmenin heyecanı, sevinci ona olan hislerimi pekiştirmeme sebep oldu. Artık emindim. Bu hoşlantı değildi. Beğenmek ya da beğenilmek arzusu değildi. Bu benim Ona duyduğum sade, tertemiz bir sevgiydi. Aşktı.

Zamanın geçmesiyle, annemin ve eşinin düşünceleri beni hayli mutlu etmişti. Aralarında konuşup beni ve onu birbirimize yakıştırmışlardı.
Ne güzeldi.
Artık hep hayal kurmaya başlamıştım. Her hayalimi o süslüyordu.
Artık 19 yaşındaydım. Üvey babam bu meseleyi annesine açmıştı. Annesi "kararı oğlum bilir" demişti. Bu da iyi bir şeydi.
Üvey babamın işi sebebiyle 2 seneye bir başka şehre taşınıyorduk. Ve hala taşınıyoruz.
Neyse yeni bir iş aldı ve burada ona, yani kardeşine de iş verdi. Bu demek oluyodu ki bizde kalacaktı. Bu hem iyi hem zordu. Dediğim gibi de oldu. Aynı evdeydik artık. Ama onu bir sabah bir de akşam görüyorum. Şu sıralar neredeyse hiç görmüyorum. Ayrı odalarda oturup, birbirimizin yüzünü dahi görmüyoruz.

Yaklaşık üç aydır bu durum böyle.
Buraya geldikten üç hafta sonra, bir akşam abisi onunla benim hakkımda bir konuşma yaptı. 30 yaşına geldiğini ve artık bir yuva kurması gerektiğini, hayatında biri varsa bunu gerçekleştirmesini önerdi. Hayatında kimse yokmuş. Görüştüğü, konuştuğu hiç kimse.
Konu bana geldiğinde susmuş sadece.

Hiç birşey dememiş. Bunlar annemden duyduklarım. Aradan 1 ay geçtiğinde konu tekrar açılmış ve yine sessizlik. Hakkımda ne düşünüyor bilmiyorum. Ama her gece başımı yastığa koyduğumda, istisnasız ağlıyorum. Şu an bile dahi.
Söylediği tek şey " Kpss sınavına girmeyi düşünüyorum. Sınava çalışıyorum. Bir şehirde sabit kalıp sonra yuva kurmayı düşünüyorum".
Bu cevaptan hiç kendime pay çıkaramadım. Bütün umudum, hayalim, hevesim söndü bitti. şu an yan odada, uykusunda, bilmem kaçıncı rüyasında. Tam 8 gündür yüzünü hiç görmedim.

Bunları söylüyorum çünkü içinizden fesatlar çıkıp, bel altı düşünüp saçmalayacakta saçmalayacak.
Ben gerçekten aşkı hakkıyla yaşadığımı düşünüyorum. Onu beklemek her ne kadar saçmada olsa, içimdeki bu sevgiyi ziyan etmeye kıyamıyorum.
Umarım sevenler sevdiğine kavuşur, yeryüzünden platonik aşk silinir, her seven karşılığını bulur ve aşk iki taraflı olur..