Kendini Sevmek #bubenim

Üzerine ''BU BENİM'' yazmak istediğim (iz) insan (lar) #bubenim

Sevmek sevilmek güzel şey tabi.

Sevmek sevilmek dünyada bütün canlılar için yaratılmış özel bir duygu. En önemlisi de doğru zamanda doğru kişiyi bulabilmek. Gerçi bu doğru zaman, doğru kişi olayını da pek anlamış değilim. İnsan hayatına aldığı birlikte birşeyler paylaştığı insanı sonradan, yanlış insan dı ya da yanlış zamanda tanımışım cümesini neden kurar ki ya da insan neden bu cümleyi kurdurur...

Bence olsa olsa (elindekinin kıymetini bilememek, kafaya sonradan dank etmektir) in dışa vurumudur bu. Evet bazen ilginç şeyler yaşıyor insan, çoğu zaman elimizdekilerin kaçıp gitmelerine kendimiz izin veriyoruz. Beli başından beri gidilmesi gereken yöne değil de bencilleşip hep kendi yönümüze gitmeye çalışıyoruz. Sanki biraz daha bizci olmayı başarabilsek tahammül seviyemizin çıtasını yükseltsek .

Sadece kendi özgürlüklerimizin gelişmesini istemeyip sevdiğim dediğimiz insanların yaşamsal alanlarına sahip çıkmalarına kendi başlarına bir birey olduklarını kişisel özgürlüklerin herkes için gerekli ve geçerli olduğunu öğrenebilsek. Kişisel özgürlükleri kısıtlayarak yaşanacak bir aşkın gerçekliğine inanmıyorum. (Bu olsa olsa bencilliktir.) Kıskanmanın asıl sebebi güvensizlik değil, aşırı sevgidir, demiş adamın biri kim demiş bilmiyorum ama doğru demiş tabi , ama insan aşırı sevgiini de kontrol etmeyi bilmeli. Bir insanın hayatını seviyorum diye mahvetmenin ne anlamı var.

Elbette hayatımızın bir döneminde bağıra bağıra çağıra çağıra yaşadığımız yukarıdaki başlıkta olduğu gibi, üzerine, BU BENİM, yazmak istediğimiz biri ya da birileri çıkmıştır karşımıza. Düşünüp hatırladığımız ya da hala yanımızda olan birileri. Keşke zamanında kıymetinin farkına varsak ta elimizden uçup gittiğinde ciğerleerimiz parçalanmasa.

Velhasıl vel kelam, herşeyi tüketme çılgınlığına girişen insan kendini ve sevdiğiyle beraber her güzel duyguyu da tüketmekte sınır tanımıyor. Keşke, keşke demeden önce (insan gibi) hissetmeyi öğrenebilsek ya da insan gibi ayrılmayı ya da insan gibi sevmeyi ya da insan gibi yaşamak ya da insan gibi merhametle çözüme ulaşabilsek. Kırmadan kırılmadan yok olmadan .(Öldürmeden)