Erkek düşmanı değilim aslında, hayatım boyunca bir sürü temiz kalpli ve iyi erkekler gördüm. Ama artık aşktan nefret ediyorum. Çünkü kimi sevdiysem kalbimi kırdı. Hatta hayata küstüm. Bana sürekli yüzüme karşı "Çirkinsin, tipsizsin" dediler. Ben artık aynaya bile bakmak istemiyordum, aynaya baktığım zamanlar da ağlıyordum. Çirkin olduğum için evden bile çıkmak istemediğim zamanlar oldu.

Güzellik, büyük mavi gözler, dolgun dudak, fındık gibi bi' burun, ya da sarı saçlar demek değil. Ama erkeklerin bazıları olgun olmadıkları için bunu anlayamıyorlar ne yazık ki. Dış güzelliğin hiçbir önemi yok. Çünkü yaşlanacağız, ve güzel ya da çirkin dediğimiz o yüzümüz kırışacak.
O güzellikten ya da çirkinlikten eser kalmayacak. Çoğu kişi "Kadın dediğin bakımlı olur" diyor ama belki o bakımı yapacak parası/maddi gücü yoktur?
Bir insanın yüzüne karşı "Çirkinsin" vb. şeyler demeden önce lütfen biraz da olsa empati kurun. Sizden tek ricam bu. Ben daha 13 yaşımdayken çirkin olduğum için yargılanmaya başladım. Daha çocuktum o zamanlar. "Keşke ölsem" dediğim zamanlar oldu. Aileme hiçbir zaman söylemedim beni yargıladıklarını... Çünkü alacağım cevabı biliyordum. Sevdiğim erkekten tutun, en yakın arkadaşım (!) dediğim insana kadar herkes beni tipimle yargıladı. Şimdi 18 yaşındayım. Ama bu yaşadıklarım hiç aklımdan çıkmıyor. Psikolojik travma yaşıyorum. Mutlu olmaya çalışıyorum. Ve beni yargılayan insanlardan uzaktayım.
Yazımı okuduğunuz için teşekkür ederim. Lütfen bu yazdıklarımı okuduktan sonra biraz düşünün.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer