Bilir miydin sen yanmayı?

Belki sokağından hiç gecmesem daha iyiydi ya da tesadüfüm olmasaydı yazgım olan kader ve Seninle hiç rastlaşmasaydım.İki satır konuşmanın ardına gözün gözüme ilişmeseydi keşke.

Keşke cümleler tebessüm olup göğsüme konmasaydı,yüzüm güllerin kırmızısına imrenmeseydi..

Benim göğüm alçaktı senin düşünden.Pembe bulutlarda uçurum olur muydu en güzel yerinde insana.sel alır götürür müydü, umutlar yığılmışken insanin bendine..

Neden sevgili..(?)

Ben uçmayı bilmezdim sen yokken. Kirmasaydin keşke kolumu kanadımi..Ben düşüvermezdim göğünün pembesinden..

Toprağın yüreğine bir kahır gibi..

Oysa beklenilen son değildi muradım. Beyazindan seçmiştim hisleri. Sadece beyaz. Mavi gibi erişilmez değil,kırmızı gibi tutku,kor değil,sarı gibi ayrılık değil..

Sadece ' beyaz '.. En safından en masumundan. Masumlar yetimdir, siyahinda çabuk kararirlar. Sen ' Karam ' değildin ki, n'oldu da beyazima siyah yazıldı satırlar...

Neden! Neden sevgili(?), bulutlarına ağır mı geldi beyazlar!!!

:'(

Giderken seni alkişlamak, tonlarca sözü bir kaç nefesle yüreğine fısıldamayı ne çok isterdim..matemini geceye boyadigim gönlümü son bir kez ,gözlerinin ışığıyla aydınlatmayı NE ÇOK İSTERDİM GÖREBİLMEN İÇİN BIRAKTIĞIN HARABEYİ..

Aşksız ,nursuz gözlerin eskisi gibi baka bilseydi keşke!

Ama takatim yok sevgili. Ayaz tuttu her yanım. Zemheriye döndü iklimim. Ellerim üşür,nefesinle ovuşturduğun ellerim.. Isıtsaydın gönlümü tatlı bir sözle. Belki büyüklük gösterirdim de; arkandan, sen görmeden buruk bir el kalkardı havaya, uğurlar olsun demek için..

Büyüklük bilende kalır sevdiğim..

Değer misin bilmem ,düştü yine sana yazarken bir kaç damla ..

Yağmurlarım dinmez, baktığım her yönde yüzün, yahut bir anı ya da bir karen.. Sevgili, yüreğimin bulutlarına yağmurlar bıraktın, sevdanla sıcacık olurdu mevsimim. Şimdi baharlar dahi buz,ayaz tuttu miadım..

Sen üşüme olur mu(?)...

YÜREĞİN YANSIN SEVDİĞİM!..

:'(

Not:ağlama ifadeleri, okutulan satırlara yoğunluğu perçinlemek için.

"..bir göz yaşı borcum olsun sizlere. "