Sahi Neydi Aşk, Nasıldı?

Saçma sapan genellemeler yüzünden yaşayamadığımız şey. Demiş ki bir yazar:

Yazarlar aşkı o kadar çok yücelttiler ki artık günümüz insanları aşkı tanımaz oldu.

Belki de bu yüzden gerçek aşk diye bir olay var hayatımızda. Aşk dediğimiz şey bir tür alışkanlık ya da diğer bir adıyla bağımlılık. Aşık olduğun insanı düşün şimdi. Düşündün mü? Şimdi tekrar dünyaya geldiğini ama o aşık olduğun insanı hayatın boyunca hiç görmediğini düşün. İşte aşk denilen ilizyon bozuldu. Şimdi elimizde ne var bir bakalım.

Demek ki biz kafamızda hoşlandığımız bir profil çiziyoruz ve onu bulduğumuzda ise hayatımızdan çıkmasını istemiyoruz.

Hep deriz ya "Erkek dediğin şöyle olur" ya da "Kadın dediğin şöyle olacak abi" bunlar kafamızın içindeki doğru insan prototipi.

Kendimizi şartlandırıyoruz.

Kendimize "Sen bu insana aşıksın onsuz yapamazssın onu sevmelisin o doğru insan" diyoruz. Evet kendimize yalan söylüyoruz da diyebiliriz.Unutmayın sizi kandırabilecek yegane kişi sizsiniz.

Onun bütün kötü yanlarını görmezden geliyoruz.

Belki başka biri olsa düşünmeden çıkartırız hayatımızdan. Örneğin ben el şakasından hiç hoşlanmam ama aşık olduğum insan yapınca hoşuma gidiyor. İnsan kimleri sevmezki yeter ki sevmek istesin.

Aşk içinizdedir ve onu doğru kişiyle yaşamak da sizin elinizde. Herkes bir maşuk yaşatır içinde. Gün gelir onu öldürmek ister. Yani herkes öldürür sevdiğini...