İnsan Hayatta Bir Kere Sever

Bunu bir bence olarak değil de uzun zamandan beri duygusal boşlukta olan bir kızın 4 yıllık serüveninden içini dökme amaçlı uzun bir yazı olarak görebilirsiniz..

Daha lise zamanlarında olan, yeni yetişmeye başlayan yaşından daha büyük gösteren bir kızdım. Platoniklerim oldu elbet ama arkadaşlarımın sevgilileri olmuşken benim hiç olmamıştı planlı olmasını da istemedim zaten hiçbir zaman, aklımdaki platoniklerle mutlu oluyordum işte.

Ben lisede sayısaldım, bir arkadaşımın dayısı da bizim okulda coğrafya öğretmeniydi bunu biliyordum ama adamı okulun içinde fark edemiyordum bile, ta ki dersimize girene kadar... Bekar, olgun, anlayışlı, sempatik biriydi. Nerden bilebilirdim okuldan 2 öğretmenle çıkmış olduğunu, sosyal medyada kızların fotoğraflarını beğenen barzoluğunu? Her okulda bulunan bilindik yakışıklı, kızların dibi düşen yakışıklı hocalarından biriydi. Ne olduysa oldu hiç anlamadım etmedim planlamadım, ders anlatırken hep gözlemledim, yanlış bir şey yapıyordum tabiki ama bu hoşlantı değildi ki?

Yaşım küçüktü belki ama ben onu hiçbir çıkar beklemeden en saf duygularımla sevmiştim, bu tecrübesizliğimle kalbime nasıl söz geçirebilirdim... Bu sıralarda hiç aklımdan çıkaramadım, kendi ders programımdan çok onun ne zaman gelip gittiğini, hangi sınıfta ders işlediğini takip ettim, karşılaşmış gibi tesadüfler yarattım falan filan...

İlk dönemin bitişi yaklaşıyorken başımdan kaynar sular dökülen bir haberle sarsıldım, hocanın tayini çıkacakmış diyorlardı, neden bana güzel dünya bu haberle dönmeyi bıraktı? Ben aşık olmuştum, haftasonu bile nerede napıyo acaba diye düşünürken şimdi haftaiçi de göremiycem demekti.. En iyisi duygularımı bilmesiydi, bir daha göremeyeceğim söyliyeyim bilsin öyle gitsin bari dedim. Son haftalarda söyledim, bir haftaiçi çıkışta konuştuk, gülümsedi o güzel yüzüyle, "kimse duygularına engel olamıyor, bu benim gibi bir çok arkadaşımın başına geldi geçer ya, merak etme aramızda bu konu" dedi.

Hangisine üzülsem bilemedim, sevdiğimin gitmesine mi üzüleyim, geçer deyip gülmesine mi, yoksa karşılık görmenin imkansızlığına mı.. hangisine bilemedim.. sadece ağladım.

15 tatil geldi, bir şekilde bitti ve okul başladı. Onun olmadığı okula gidiyordum, acaba yeni okulunda nasıl olacaktı? Neyse bir şekilde sabah gittim, 2. 3.dersler geçti, yeni program geldi, hala ismi programda yazıyordu, nasıl olur? Gitmemiş miydi? Yoksa program mı değişmemişti?

Meğer diğer seneye ertelenmiş tayini. Bu bir mucizeydi! ama esas şimdi ayvayı yemiştim.. Koca bir dönem dersler nasıl geçecekti? Ona bakarak utanmadan nasıl hocam diyecektim? Ona bu kadar yakınken bu kadar uzak nasıl olacaktım... Neyse bu dönem de onu takip etmekle, derslerde gözleri kaçırmakla geçti. Bir şekilde atlattık, lanet olası dönem sonu yine gelmişti. Gerçekten gidecekti...

Yaz tatili bir şekilde geldi geçti, bayan resim öğretmenimle yakınızdır okulun açılmasına 2 gün varken buluştuk bir kafede, oturduk muhabbet ediyoruz, giden hoca var mı diye sordum bizzat benim yarimi de sordum.. Tayini çıktı ama hala bizim okulda görevli dedi, yani bu 1 dönem daha bizimle demekti... Mucize miydi bu yoksa şans mı.. Nasıl da mutluydum, gitmemisini istesem bile bu kadar olur muydu? Bu senenin diğet seneden bir farkı vardı elbet. Artık dersime girmeyecekti, ben sayısalcıydım bize coğrafya dersi yoktu. Sadece okulda görecektim ama olsun o da yeterdi, yeter ki o güzel yüzünü göreyim uzaklara dalmasındı gözlerim..

Bu dönem de merhabalar gibisinden bazen tripli bazen iyi gibi geçti, dönem sonunda gideceğine dair bir şey söylenmedi. Tek bildiğim onun yerine hoca bulunursa o okuluna gidecekti.

2.dönem geldi, gidiceğini hiç tahmin etmemiştim... Onun yerine birini bulmuşlar... Dersine girdiği sınıfların defterlerine baktım sabah erkenden. Başkası yazıyordu isminin yerinde. Gitmişti... o an boğazımdaki düğümü nasıl yenerdim, gün içinde ruh gibi dolandım ortada.. gitmiş miydi gerçekten? Keşke bu gerçek olmasaydı, belki gelirdi yine di mi?

Günler ne kadar yavaş geçiyor, okul ne kadar boş? Sanki yine bir köşede aniden karşıma çıkacak.. Ama yok acı gerçekler insanın yüzüne çarpar ya.. afalladım.. arada okula arkadaşları için geldi ziyarete.. "ne kadar değişmiş, göbek mi o, kravatını hatırlıyorum, biraz daha bakayım dur kanka çekiştirme.."

Artık son seneme gelmiştim önümde kapı gibi üniversite sınavı vardı.. Unutmalıydım, sonu yok sonuçta, hayal sadece.. Evet evet, mantığım kesinlikle duygularıma yenilmemeliydi.. Son senem çok önemliydi.. Sene başında ne kadar ezberim varsa o okula girince bozuldu.. Her köşesinde o vardı, sesi, bakışı, kokusu, gülüşü.. Nasıl unutacaktım.. ne onunla olmak imkan oldu, ne başkasını sevebildim, hiç gelmeyecek birini öyle bekledim.

Son senem peki, hani nerede mantık? Faceyi dondurup açmak(orada ekliydi), aşk şarkıları dinleyip kavrulmak? Test çözmem gerekirken nerede mantık?

Facede güzel kızların fotoğraflarını beğendi durdu.. Anasayfada gözüküyordu.. ben aşk şarkıları, duygusal paylaşımlar yaptım onları da beğendi.. neden beğeniyordu? Bile bile neden? Ben daha çok paylaştım o beğendi, bir muhabbetin içinde dayanamadım sordum " ben onları genel anlamda beğendim özele indirgemedim;)" dedi, ne yapmaya çalışıyordun sen dünyamı zaten karartmadın mı yeterince?

Neyse böyle verimsiz bir seneden sonra doğal olarak mezun kaldım, şu an mezun bir şekilde evde ygs lys çalışıyorum, adını duyduğumda bile içim titriyor ama ona karşı öyle boşum ki, sevsem ne fark eder? Kalbim kırık benim.. 2 senedir görmüyorum.. 4 senedir de seviyorum.. Şu an seviyor muyum onu da bilmiyorum gerçi ama kalbimden de söküp atamıyorum ki yüreğimde hep bir ümit var.. Karşılıksız sevmek öyle zor ki.. Hiç gelmeyecek olan birini beklemek... Zaman geçiyor ama ben hala anılardayım.. Geçen seneye göre daha sağlıklıyım ruhsal olarak. Şu an ne seviyorum ne sevmiyorum ama öyle bir duygusal boşluk var ki içimde.. bir daha sevemem heralde böylesine.. onu sevmeyi bile sevdim ben. her şeyiyle... duygusal boşlukta olduğum dönemden yazıyorum arkadaşlar, şu an doğru yaptığım tek şey ders çalışmak onu biliyorum sadece.

Yazımı onun beğendiği bana da çok uyan bir sözle sonlandırıyorum...

Sevgilin olabilecek bir çok insan olabilir ama sevdiğin olabilecek insan bir tanedir...

Okuyanlara teşekkürler...