Aşkın En Farklı, Gerçek ve Dramatik Hali: LGBT'nin Aşkları

Birçoğunuz başlığı görücek ki her aşk böyledir. Ben de öyle düşünüyorum, her aşk kutsaldır ama bizim aşkımız biraz farklı. Belki olumlu belki olumsuz ama sanırım aşkın gerçek yüzünü görüyoruz.

Öyle bir aşktır ki hem diğer aşklarla aynı hem de farklıdır. Tutkuludur, aşkın en acı en imkansız ve en zor halidir. Ne kadar mı zor? Dünyanın büyük çoğunluğu sizi hasta, psikopat, sapık veya 'lanetli' olarak görürken ve bu yüzden nefret ederken siz O'nu seversiniz.

En acısıda nedir biliyor musunuz, onun da sizden nefret etme ihtimaline karşılık onu canınız pahasına sevmeniz. Koskoca bir dünya insan sizden nefret ederken hatta sırf böyle olduğunuz için siz bile kendinizden nefret ederken kalbiniz bir tek onun için çarpar imkansıza inat.

İmkansızdır daima. Bazen O' da sizi seviyordur. Defalarca gözlerinizin içine bakmıştır gizliden ama söylemez çünkü saklanmak zorundadır. Sonra da aradan zaman geçer ve bir bakarsınız hiç kavuşamadan ayrılmışsınız. Ayrılırken de son bir defa dönüpte bakamazsınız O'na , millet anlamasın diye.

Platonik Aşklarımız...

İkisi de birbirini sevse bile kavuşamazlarken biri sevse sizce kavuşabilirler mi? Tabi ki hayır. Aşk eğer ki platonikse en acı halidir. Siz her şeye rağmen onu seversiniz ama o bir heteroseksüeldir. En yakın arkadaşısınızdır belki de. Sonra bir gün gelip sizin boynunuzda ağlar. Ben şu kişiye aşık oldum diye. Sadece susarsınız. Gözyaşlarınızı gizleyip ona sarılırsınız. Söyleyemezsiniz ki 'Ben seni seviyorum' diye.

Söylerseniz sizden nefret edecektir, belki de dalga geçicektir ve herkese anlatacaktır. Sadece O'na mı söyleyemezsiniz peki? Tabi ki hayır. Hiç kimseye söyleyemezsiniz, sadece geceleri yorganı çekip sesinizi duyurmadan gizlice ağlarsınız.

Eğer ki kendi deyiminizle 'normal'iseniz imkansız aşkınızı belki ailenizden birine belki yakın bir arkadaşınıza anlatırsınız. Sosyal medyada acı acı cümleler paylaşırsınız aşkınızdan ölüyorsunuz diye. Ya biz? Hiçbir şeyi belli etmeden kendi içimizde yaşarız acımızı. Milletin içinde ciyak ciyak ağlayarak değil kapalı kapıların ardında.

Ergenlik Dönemindeki Aşklar

Aşkı hangi zamanda yaşadığımızda önemlidir. Eğer ki ergenlik çağındaysak bir taraftan sahip olduğumuz aşkın acısını yaşarken bir taraftan da neden karşı cinse aşık olmadımda O'na aşık oldum diye kendimizi sorgularız. Sayenizde çocukluğumuzda LGBT bireyi olmanın kötü bir şey olduğunu zannettiğimizden böyle olmaktan korkarız. Kabullenemeyiz,'normal' olmaya çalışırız, üzülürüz. Bir tarafta günah gibi gizlediğimiz aşkımız bir tarafta kimliğimizi sorgulamak vardır.

Diyelim ki Sevgili Olduk

• Birbirimizi canımız pahasına sevmemize rağmen mutlu olamayız.Korkorak yaşarız aşkımızı.Aşkla korku aynı anda yaşanır bizde.Acaba O'na baktığımı gören oldu mu? gibi sorular sorarız kendimize.


• Ne yolda el ele tutuşabiliriz ne de sinemada başımızı omzuna yaslayabiliriz.Hiç bir zaman özgür olamayız.

Aşk bize beraberinde korku ve yas getiririr sizin yüzünüzden.. Ama bir gün biz de aşkı en güzel haliyle yaşayacağız. Bir gün AŞK KAZANACAK.