Hiç Öğretmeninize Aşık Oldunuz Mu?

Geçen sene 12. Sınıfta özel ders almaya başlamıştım matematik için. En başta her şey çok normaldi yani normal öğrenci öğretmen ilişkisi. Zaman geçtikçe farklı bir şeyler olduğunu anladım. Adam 35 yaşındaydı evliydi 2 küçük kizi vardı. Böyle bir şeyi tabiki asla düşünmedim ama bana karşı olan davranışları o sınırı aşıyordu Özel hayatım hakkında sorular soruyor, yakınlaşmalar yaşanıyordu. Duygularim çok karışıktı. Adamin yüzüne de söyleyemiyodum neden böyle yaptığını çünkü belki de herkese karşı böyleydi. Dersi plazada bir dairede veriyordu dersten çıkıyordum saat 8 sokakta bir kaldırım taşı vardı oturuyordum saatlerce ağlıyordum çünkü bir şeyler hissetmeye başlamistim ama bunu yapamazdım böyle birini sevemezdim. Bu düşünceler içinde boğuşurken bizim aramızdaki ilişki daha çok kuvvetleniyordu öğretmen değil başka bir şeydi benim için derse geldiğimde günümün nasıl geçtiğini soruyordu, bütün düşüncelerimi yargılamadan dinliyordu, en sevdiğim kahveyi yapıyordu her derste. Sonra sordum niye böyle yapıyorsunuz herkese karşı mı böylesiniz dedi ki sen özelsin, bakışların çok farklı, diğerlerinden farklısın. dedim ki normal sıradan bir öğrenciyim, ne çok güzelim ne çok zekiyim her şeyim çok normal. ben öyle düşünmüyorum dedi. Zaman geçtikçe sadece düşünce olarak değil temas olarak da yakınlasiyoduk. Saçımla oynuyor, elimi tutuyor, bende olan farklılığı hemen fark edip çok güzel olmuşsun diyordu. Yine birgün derse gittiğimde ders bitmişti kapıyı açtım görüşürüz deyip çıkarken baktım sadece kısa bir süre sonra kolumdan tuttu gel buraya dedi kapıyı kapattı sarıldı. Neden böyle hissettiriyorsun bana sende ne var beni sana çekiyor dedi cevap vermedim sadece sarıldım. Kokun çok güzel dedi teşekkür ederim dedim sonra ben gidiyim artık dedim çıktım dersten , Yine o kaldırım taşının yanına gittim. Kimseye anlatamıyodum sadece o yargılamazdı çünkü beni. Artik her derste sarılmaya dakikalarca konuşmaya başladık bana bir sürü söz verdi sana araba sürmeyi ben öğreticem. Birlikte İsviçre ye gidicez falan böyle şeyler söyledi bende dedim ki ilerde size bu sözlerini hatırlaticam ama dedim hatırlat dedi. Derse gelirken bir şeyler alıyodum beraber yiyoduk o da alıyordu. birbirimize iyi geliyorduk yani kaçış noktası gibi bir şeydi. Ama tabi bir de gerçekler vardı ikimizin de çok farklı hayatlarımız vardı. O an bizim için yaşadığımız şeyler çok güzel hissettiriyordu ama o anın dışında her pişmanlıktan ölmek istiyormussunuz gibi. Aksam yazıyordum evde nereye kadar sürecek bu ben hiçbir şey yapamıyorum, hiçbir şeyi düşünemiyorum, uyuyamıyorum siz nasıl bu kadar rahatsıniz dedim o da rahat mı dedi ben de senin gibiyim kafamdaki düşünceler susmuyor. derse gelince konuşalım bunu dedi. Derse geliyorduk olmuyordu her şey aynı devam ediyordu ben artık kendimi ondan soğutmak istiyordum soğuk davranmaya başladım aramız bozuldu sonra birlikte aşağı indik yine aynı sokakta dedi ki bitirelim bunu eve gidince çocuklarımın eşimin yüzüne bakamıyorum dedi sinirliydi ilk kez öyle görüyordum onu tamam dedim gözlerim doldu dershaneye doğru yürüdüm nefes alamıyor gibiydim lavaboya gittim ağladım eve gittim ağladım. Sonra yine derse gittim her şey düzelmiş gibiydi hala yakındı ama eskisi gibi değildi. İstemiyordum böyle olmasını eskisi gibi olmasını da istemiyodum ne yapıcağımı bilmiyordum. Zaman geçtikçe uzaklaştı ben yapamıyodum aklımdan çıkmıyordu. mesaj yazdım içimdeki bütün duyguları döktüm sadece dedi ki biz haftada 2 kere görüşüyoruz nasıl böyle şeyler hissedebiliyorsun dedi bende hiçbir şey diyemedim içimdeki sevgi pişmanlığa dönüşüyordu ama gitmiyordu benden. Başka bir şehre taşınıcaktik sınavdan sonra son kez sarıldık ben senin kokunu çok ozlicem ama nasıl yapicaz dedi gülümsedim. keske 10 sene önce hayatımda olsaydın her şey çok farkli olurdu seninle hemen evlenirdim dedi güldüm sonra ders bitti ben ona yazdım hep sadece kısa cevaplar veriyordu en sonunda engelledi aradan bir ay falan geçti. kütüphane gidiyorduk kütüphane plazaya yakındı yanımda arkadaşım vardı onu gördüm bana bakıyordu içimde korku vardı, çaresizlik vardı arkadaşımın elini o kadar çok sıktım ki noldu bir sey mi oldu dedi yok bir şey dedim. arkadaşımla evi aynı sitedeydi arkadaşımın evine gitmistim en son orada gördüm o , eşi ve çocukları. Dedim ki kendime bu hikâyede fazla olan sendin kızım biliyodun bu sonu ağlama boşuna ama her gece ağladım sonra zamanla alıştım bu duruma unutmaya çalıştım ara ara aklıma geliyordu. Ama bana onu hatırlatan bircok şey vardı. Masumiyet müzesi adlı kitabı okuyordum birbirimize bağlıyken ona ödünç vermiştim bizi anımsatıyordu bana. Kitap da onun oldu kitabı her gördüğümde keşke hiç yaşanmasaydi diyorum. Ama oldu bir kere her aklıma geldiğinde onu düşünürüm sadece.

bir zamanlar aklımdan hiç çıkmayan şeyler bunlardı arkadaşlar yazarken çoğu şeyi anlatmadim aslında da siz anlarsınız beni. buraya kadar geldiğiniz için çok teşekkür ederim:) Yanlış insanlara aşık olmamanız dileğiyle...

okurken bile hayretler içerisinde kaldım gercekten çok şaşırdım... inş. gun gelir daha iyi birisi karsına çııcaktır ve iyiki onu tanımısım diyeceksin butun guzellikleri butun heyecanalrıu onunla yasayacaksın ve sonra okul zamanında yasadıgın bu aıyı karına, sevgiline vs. ona bile anlatıcaksın beraber kahkaları kopaarıcaksınızdır bundan emin olabilirsin... ( işin ilginç tarafıda hep edebiyat , türkçe oğretmenlerinemi asık olunur ya da hayranlık duyulur bende de aynı seyb olmustu ama bu kadar uzun surmedi benimki sadece hayranlık duyuyordum ve o derslerim kesinlikle çok iyiydı sureklşi soru sorardım onlara onların ilgisini çelkebilmek için onların istediüği seyleri yapardım ) :) :) :)

Zaten senelerdir gorumuyorsunuz degil mi? Yani kaybedecek biseyin yok degil mi? Kardesim bu kadini evini veya is yerini veya takildigi mekani ve son bir defa dene, ik a etmeye calis belki canli canli önünde görünce fikri degisir? Sonucta kaybedecek bisey yok elinde en kötüsü hayir der ve görüsmezsiniz ki o durumdasin zaten? Güzel bisey düşün bul yanina git derim ben

Eğer Animeler deki öğretmenlerdense,

orig13.deviantart.net/.../...tita_chan-d6vrd7z.png

image.gamerage.com/py/icons/emoticon/py064.gif

---Bir sprey sıkılır ve kokuyu alan kişi kendisini çiçek bahçesinde bulur. Aynen öyle bir duyguydu. ---- ağzına sağlık bu hissin aynısını bende yaşadım, sınıfa giren ben değil oydu. hep söylerim '' doğuştan hızlı atan kalbim o gün atmayı bıraktı sanki'' diye. senin adına üzüldüm ama biz birlikteyiz hocamla :) ben mezun oldum ve hala sürüyor çok şükür.

Aksine hocalarım beni beğenirdi ve duygusal anlamda bir şeyler hissettiklerini dahi biliyor bu nedenle okuldan kaçıyordum okuldan nefret etmemin en büyük nedeni müdür yardımcımız tarafından uğradığım tacizdi.
O gün bu gündür eğitimcilere ısınamadım ta ki karşıma benim hayat arkadaşım çıkana kadar bu dünyada gördüğüm en iyi eğitimci öğrencilerine evladı gibi davranan pırıl pırıl yakışıklı bir adam kaçtığım öğretmenlerden biri şu an hayatımı aydınlatıyor desem yeridir.

Emeğine sağlık yazar.

1 buçuk senedir matematik öğretmenime aşığım bende bu sene mezun olacağım, onu göremeyeceğim aklıma geldikçe içimyaniyor. Belki bana bukadar yakin davranmasa, boş bıraktığı derslerde ben uyumaya çalışırken saçımı okşayıp kolumun üzerine yatmasa teneffüslerde kolunu omzuma atmasa belki uunutabilirdim. En kötüsü de evli olduğu aklıma gelince kendimden utanıyor olmam...

Aşk budur işte... Kırsa da parçalasa da kalbini yine onun için koli bandıyla yapıştırmak... Bizdeki hocalar hep yaşlı ya hiç duygu bırakmıyolar insanda :D eline sağlık İnşallah ya onunla, ya da bahtındaki kızla mutlu olursun.. Kısmet :)

Hiç olmadım , vay demek böyleleri de varmış. Evet sınıfın 1. si olduğum için hepsi beni severdi ama hiç biriyle yakın değildik. Umursamazdım da gerçi. Öğretmenlerle en yakın ilişkim 1. Sınıfta bana soruları doğru cevaplayıp derslerim iyi olduğu için yıldız yapıştırmıştı o olur mu? ☺

Ah ahh tam imkansiza konmussun be kardesim allah gonlune gore veriri elbet daha guzel daha iyisi kalbine girer insallah kendini uzme her serde hayir vardir

bende inkılap hocama aşık olmuştm :D ama o da yüz vermişti yani omzuma yatar uyurdu beni yemeğe götürürdü insan ister istemez seviyor daha da bağlanıor :/ kötü bir şey ama

Bende bir öğretmenime aşık olmuştum. 9. sınıftaydım aynı senin yazdığın gibi 2. dönem gitti ne telefonla ulaşabildim nede sosyal medyadan :(

Olmadım ama aynı yaşta olsak kesin aşık olurdum dediğim bir öğretmenim oldu. Çok kültürlü biriydi. Ama hiç art niyetim olmadı tabiki

seni şu an benden daha iyi kimse anlayamaz yaşım aslında göründüğü gibi değil. onu düşündüğüm her an kalbime bıçağı saplıyorlar ne kadar imkamsız olsada içimde bir umut var ben herşeyimi açıkladım ona dualar ettim ve yazını okuduktan sonra yalnız olmadığımı anladım çok zor lanet bir duygu yaşıyoruz gözyaşı eksik olmuyor. ve hiç olmayacak bir insan için