Bazı Hayaller Hayal Olarak Kalınca Güzel

Çok hayal kuramayan biriyim. Hayal kurmak için uzanırım, uyur kalırım. Otururken kursam desem, gözüm başka bir yere gider. Benim için hayal kurmak ölümden beter. Zaten becerebilsem de gözümün önünde sadece cin aliler belirir :)

Konuya gelelim,

Zamanında beni terk eden sevgilim ile hayaller kurdum ben. Gelecek o. Gelirse şöyle yaparım böyle olur. Eskisinden güzel olur, beni yine korur, çok sever gibi kısaca çoğu insanın yaptığı gibi. Toz pembe hayaller. Hani terk eder sonra birgün fark eder bir bakmış onsuz yaşayamıyormuş, hayat onsuz yokmuşta işte geri dönüyormuş, affettirmek için türlü türlü numaralar filan.

Çoğu insan gibi bende gelirse böyle olacağını zannediyordum.
Geldi.
Oysa gerçekler cidden acıydı..

Hayallerimde ki o masumluk yoktu, sevdiğim adam hayal olmuş, yerine başka biri gelmişti..
Hayalimde ki insan o değildi. Gitmişti. Eskisi gibi değildik ne mutlu, ne mutsuz.
Sonradan fark ettim ki, o önceden de böyleydi. Ben sadece ayrılık ile onu gözümde, hayallerimde mükemmel biri yapmıştım. Koruyan, seven, mutlu eden, mutlu olan bir insan düşlemiştim.
Hayallerimde ki o mükemmel insanı yine onunla kirletmiştim..
Sonra hayal kuramadım. Kurmak istediğimde acılarla karşılaştım, gerçeklerle. O toz pembelik gitmişti.

Belki bazı hayaller hayal olarak kalmalıdır? Belki zorlamak gerekmezdir? Bazı şeyler sadece bizim hayallerimizde güzeldir? Ne dersiniz?

''İçimde öyle güzelsin ki onu kirletmeyeceğim seninle''