Erkekler mi Problemli Kadınlar mı?

Erkekler ve kadınlar arasındaki ilişkilerle ilgili bir şeyler yazabilecek en son kişiyim herhalde. Ama yazmayı seviyorum ne yapayım? Size birkaç gün önce başımdan geçen bir olayı ve kadın erkek ilişkilerinde mantık bulamadığım şeyleri anlatıp içime dökeceğim.

Arkadaşlar öncelikle herkes kadınların inanılmaz zeki canlılar olduğunu biliyor, değil mi? Bunu bir kabul edelim. Zaten Allah reisliği bu yüzden kadınlara değil erkeklere vermişler. Sakin olun feministler, ben sadece kadınların tehlikesinden bahsediyorum. Yani kadınların baskın olduğu bir toplumu hayal edebiliyor musunuz? Tek bir kadının 600 yıllık imparatorluğu çöküşe sürüklediğini dşündüğünüzde aslında hayal etmek çok zor değil, değil mi? Fakat kadınlar özeldir arkadaşlar. Tahmininizden daha fazla. Allah onları koruyup kollamak için örtünün demiştir. Sade olun, dikkat çekmeyin vesaire vesaire. Bunları evde oturun çocuk doğurun kocanızın eline bakın olarak algılayanları Allah ısla etsin diyorum.

Erkeklere gelince... Eh, erkek işte! Şaka şaka. O da Allah'ın bir kulu yalnız bir laf vardır. Kadına dokuz nefis verilmiş hepsine dahip çıkmış, erkeğe bir tane verilmiş ona bile sahip çıkamamış. Fakat öyle bir devirdeyiz ki o dokuz nefse sahip çıkan kadınlar iyice azalmaya başladı.

Her neyse. Şimdi size birkaç gün önce başıma geleni anlatayım:

Bakırköy'de arkadaşımla geziyordum. Sonra yorulup bir banka oturduk. Oturduğumuz yer camiye çok yakındı ve ikindi okunmak üzereydi. Ben de hazır buradayken girip namazımı kılıyım öyle dolaşırız dedim. Sonra arkadaşım bir dükkana girdi. Ben de oturmaya devam ettim. Saçlarımla oynuyordum. İyice dalmıştım yani dünyadan haberim yoktu. Öyle dalmışım ki saçlarıma bana seslenen okul arkadaşımı duyamadım. Çocuk bir saat seslenmiş. "Zeynep... Zeynep!!!" diye.

Neyse başımı kaldırıp baktım. Selam verdi. Yalnız dipnot, bu çocuktan ben pek hoşlanmam çünkü bence çok sulu. Ben ağırbaşlı insanları severim öyle sululuğa gelemem. Neyse aramızdaki muhabbeti yazıyorum.

-Bak Zeynep, güzel kızsın. Bence biz bir deneyelim.

-Neyi deneyelim? (Acık odun olduğum doğrudur.)

-Yani bir çıkalım. Bence sen de benden hoşlanırsın.

-Benim bu tür şeylerle işim olmaz.

-Nasıl olmaz be?

-Olmaz işte. (Kısa geçiyorum burada baya bir anlat anlat durumu yaşadık ve ben parladım sonunda.) Yani senin anlayacağın ben aşk meşk işlerinden anlamam çünkü inanmıyorum.

(Sen misin inanmıyorum diyen...)

-Hadi be ordan! Ne biçim kızsın sen? Her kız böyle. Bana umursamaz kızı oynama. Benim etrafımda kaç kız var biliyor musun? İstemem yan cebime koy yapıyorsun.

-Bana ne l*n senin etrafındaki ucuz kızlardan. Ben onlar gibi basit birisi değilim. Ayrıca her kızı senin etrafındakiler gibi basit sanma. Senin etrafındakilerin kalitesi anca senin kadar olabilir.

-Bak yanlış konuşuyorsun. Uzatma indir yelkenlerini işte. Zor kızı oynuyorsun.

-Zor kızına başlarım senin he! Defol git oğlum yakamdan sinirlerimi hoplatma benim.

Neyse bu defoldu gitti. Sonra ben de oturdum düşündüm. Her zamanki düşünen ben tabi. Ya arkadaş aklıma takılan 3 adet şey var. Ben kendi düşüncelerimi paylaşacağım. Siz de kendinizinkileri belirtin lütfen.

Madde 1: Tüm kızlar böyle basit olamaz!

Tamam, etrafta böyle erkek erkek diye dolaşan çok tip var. Belki erkek arkadaş modasından, belki evde kalma korkusundan, (kalınca ne oluyorsa! Şahsen ben kalmayı düşünüyorum :))) belki de arkadaşlar yapıyorsun ben de yapayım dedim psikolojisi ama bu hiç hoş bir şey değil. Cinsimize çok ağır bir hakaret. Kız dediğin asil, ağırbaşlı olacak.

Madde 2: Tüm erkekler böyle olamaz!

Çıkalım can yakalım, alemlere akalım tipleri var tabi. Ama onlar ne kadar böyle olursa ona göre kalitedeki kızlarla takılırlar. Gerçekten böyle narsist, kara kaşım kara gözüm, ooo tüm kızlar benim diye dolaşan tipler var mı ya? Var. Bizzat karşılaştım. İnsanın ağzına kürekle vurası, kulaklarını kesip eline veresi geliyor.

Madde 3: Zor kızı oynayan kız vardır tabi, ama bu ısrarınız ne?

Kendimi ele alıyorum. Ben zor kızı falan oynamadım. Arkadaş ben böyleyim. İnanmıyorum aşka. Hatta tepki alacağımı biliyorum ama aşkın sadece farklı (bazen aynı) cinsten insanların birbirlerine karşı olan sapıkça duygularından ibaret olduğunu düşünüyorum. Birbirini tanımayan iki insan birbirine aile olamaz. Evlilik denen şey çocuk yapıp doğan çocuğun yanaklarını mıncırıp ömrün boyunca da o ömür törpüsü tontik yanaklı şeye bakmakla geçiyor. Yani aşka inanmayan bir kızı siz nasıl olur da zor kızı oynuyor diye damgalarsınız? Olamaz mı yani? ERkekler aşk saçma, bekarlık sultanlık diyor da biz diyemez miyiz?

Ooooo, ben daha konuşurum da en çok sizin düşüncelerinizi merak ediyorum. Hadi bakalım...