Bazen Susmak, Gitmekten Daha Ağırdır

Merhaba,

Güzel geceler diliyorum, gecenin bu saatinde nereden aklıma geldi bilmiyorum ama hüzünlü bir saatte aşk konusunda bir makale bence yazmak istedim.

Bazen gerçekten anlatmak istersin ama kelimeler boğazında düğümlenir. Çünkü karşındaki anlamayacak olursa, konuşmanın da bir anlamı kalmaz. O yüzden susarım ama o sessizlik gitmekten bile daha çok acıtır. Gitmekte bir netlik vardır, bir son; ama susmak söz konusu olduğu zaman hep bir belki kalır. İçinde biriken onca şey, söylenmeyen cümlelerin ağırlığına dönüşür. Ve en sonunda fark edersin, aslında sen gitmemiş olursun ama çoktan kaybolmuş bitmiş demektir.

Bazı Cümleler Söylemediği Yerde Kalmayı Seçer

Ben her zaman şunu düşünüyorum Bazı cümleler söylemek mümkün olmadığı yerde kalmayı seçer. Çünkü bazen anlatmak çözmek yerine daha çok kırar. Ne kadar içimden gelirse gelsin, karşındaki duymaya hazır değildir. O yüzden suskunluk olduğunda aslında vazgeçmem için değil, korumaya çalıştığımız için olur Belki kendinizi, belki onu, belki de aranızda kalan son kırıntılı durumu kaybetmek istemiyorum demektir sizde öyle yapın… Ama zaman geçtikçe o söylenmeyen cümleler büyür, ağırlaşır. Ve bir gün fark edersin, seni en çok yoran şey yaşadıkların değil, anlatamadım dediğin duygular olur.

Sessizlik, Aşkın En Ağır Cezası

Sessizlik, aşkın en ağır cezası desem yalan olmaz. Çünkü bazen gitmekten daha sessiz, kalmaktan daha acıdır. Ne olduğunu bilmeden susarsın, ama içinde fırtınalar kopar. Karşındaki konuşmadığı süre boyunca senin de kelimelerin donar. Oysa biraz cesaret, bir kelime bile her şeyi değiştirir. Ama o kelime söylenmez, sessizlik büyür… ve sonunda aşk, bir ses çıkarmadan biter. O yüzden herşeyi net konuşun diyorum.

Konuşmak Cesaret İster, Susmak Sabır.

Konuşmak cesaret ister, çünkü her kelimeyle biraz daha açarsın kendini. Susmak ise sabır ister, çünkü içinde tutmak bazen anlatmaktan daha zordur. Bir şeyleri dile getirmediği zaman insan için karşındaki insanı koruduğunu sanırsın ama aslında için için tükenir biter insan. İnsan bazen kırmamak için susar, bazen de kırılmak istemediği için susuyoruz. Ama her iki durumda da yorar bu sessizlik; çünkü ne içindekini anlatabilirsiniz ne de unutur gidersin.

Sustum Çünkü Anlatınca da Anlaşılmadım demek en zordur.

Evet Sustum çünkü anlatınca da anlaşılmadım demek en zordur. Çünkü o cümlede hem kırgınlık vardır hem de yorgunluk. Defalarca anlatan olursun ve , kelimelerin tükendiği bir noktaya gelmiş olursa insan artık. Anlatmak çözmez, sadece daha da eksilmiş yapar seni. O yüzden susmayı seçersin; çünkü sessizlik bazen anlamayan dinlemeyen olduğunda bence daha az acıtır.

Susmak, Daha Çok Yorar İnsanı

Susmak, daha çok yorar insanı. Çünkü içindeki tutulan her kelime birikir, ağırlığa dönüşür. Dışarıdan sakin görünürsün ama içten içe parçalanır kendini yersin. Söyleyemedim dersin içinde kalır ve geceleri sessizliğe karışır, sustukça büyür. Zamanla fark edersin, seni yoran yaşadıkların değil, anlatmak istedim dersin ama anlamayan insanlar bana neden olur.

Bazen susmak, gitmekten daha ağırdır. Çünkü gitmek bir son gibidir ama susmak içinde kalmış bir yaradır. Ne tam koparabilirsin ne de yeniden başlayabilirsin. Sadece sessizce taşırsın o duyguyu, kimse bilmeden. Zaman geçer, insanlar değişir ama sen o sustuğun yerde kalırsın.

#Aşkİlişkileri

Okuduğun için teşekkür ederim. Yorumunuzu yazabilirsiniz. Teşekkür ederim.