Birbirinizi her konuda kısıtlayarak aşk yaşadığınızı sanmaya devam ediyor musunuz?

Merhaba, öncelikle başlık ön bilgi vermiştir diye tahmin ediyorum. Konuya geçersek ; hoşlandığımız/sevdiğimiz insanı elde etmeye çalışıyoruz hepimiz. Ona kendimizi beğendirmek, sevdirmek için birçok şey yapıyoruz.

Adım adım ilerleyen süreçte karşı tarafın kalbini kazanmak adına heyecanlanıyor, onu düşünerek bile mutlu oluyoruz. Belki rüyalarımıza giriyor, onu gördüğümüzde mutlu oluyoruz, görmek için bahaneler üretiyoruz kimi zaman ve her fırsatı değerlendiriyoruz.

Onun o ilk beğendiğimiz halleri, davranışları, yaşamı, giyimi, açıklığı veya kapalılığı ya da hoşumuza giden yönlerini aklımıza getirelim şimdi. O yönleri değilmiydi bizi cezbeden? Biz onun o ilk halini beğenmemişmiydik? Hatta sevmiş, aşık olmamışmıydık? Elde ettikten sonra ne değişti peki? Sevdiğimizi ve aşık olduğumuzu söylediğimiz kişiyi neden değiştirmeye çalışıyoruz?

Evet zamane ilişkilerinden bahsediyorum. Kaba tabirle elde edene kadar kırk fırıldak çevirdiğimiz, uğruna yapmadığımız birşey kalmayan kişiyi neden değiştirmeye çalışıyoruz? 22 yaşındayım ve 4 yıldır ilişkim yok. İyi bir gözlemci olduğumu düşünüyorum.

Etrafıma bakınca, çevremdeki insanların ilişkilerinin saçmalıkları beni hem güldürüyor hem de düşündürüyor. Komik, saçma ve çocukça ilerleyen, daha ilk bakışta notunu verdiğim ve onların deyimiyle 'aşk' sandıkları şeyler. Birbirini her konuda kısıtlayan, değiştirmeye çalışan, kendi kafasının doğrularını ona kabul ettirmeye çalışan ve taraflardan birinin diğerine göre daha baskın olduğu 'muhteşem ikili'. Evet evet muhteşem ikili. Neden mi muhteşemler? Hemen anlatıyorum.

Birbirlerinin karşı cinsle arkadaşlık kurmasını istemiyor bu şahıslar, karşı cinsle zorunlu olmadıkça konuşulmasına da karşılar. Sosyal medyayı kullanmaları yasak ya da birbirlerinin izni ve takibi dahilinde sınırlı bir hakka sahipler. Birbirlerinin giyimi kuşamıda yine söz konusu muhteşem ikiliye bağlı olarak şekil alıyor.. Bireysel olarak ayrı ayrı özel hayatları yok bu ikiliin..

Tarafların kendi bireysel arkadaşlıkları, ortamları, kısaca yaşamı yok ya da çok sınırlı! Neden muhteşem olduklarının cevabını anlayanlar vardır elbet ama tabikide açacağım bunuda :) Bu ikili, güneşin sadece ikisi için doğup battığını düşünüyor, birbirlerinden başka kimseye ihtiyaç duymuyor, ikisi birlikte olduğu sürece herşeyin mükemmel olduğuna inanıyorlar. Eh, biz arada sırada arkadaşa da ihtiyaç duyan, bir dostumuzla kahve içmekten keyif alan, sosyal ilişkileri olan, birçok insanla güçlü bağları olan ve onlara ihtiyaç duyan insanlarız.

Oysa bu ikililerin böyle ihtiyaçları yok! Bu durumda tabikide bizler anormaliz :) Bu da onları mükemmel kılıyor bize karşı. Biz aciz ve ihtiyaçları olan insanlarız, ne yazık bize :) Oysa onların birbirlerinden başka kimseye ihtiyaçları yok :) Selam olsun muhteşem ikililere..

Birbirinizi kısıtlayarak ve değiştirmeye çalışarak aşk yaşadığınızı sanmaya devam edin siz. Bizler sizi izleyerek çok şey öğreneceğiz :))))