Bu Aşk da Neyin Nesi?

Yaşanılan bu hayatta çoğu kişi aşkı yaşamıştır. Nasıl duygulara hapsettiğini, verdiği acıyı deneyimlemiştir. Az da olsa birbirine kavuşan, şansları yaver giden aşıklar vardır ve bu aşıklar birleştiğinde birbirlerinin kıymetini bilmeyenlerle doludur. Uzaktan bakıldığında her şey yolundaymış gibi göründüğü zamanlarda olur, sudan sebepten tartıştıkları zamanlarda. Anlam veremezsiniz, onların yerinde olmak isteyen o kadar çok kişi vardır ki. O yüzdendir sevenlerin kavuşmasını canı gönülden istemelerimiz. Peki neden elimizdekilerin, yanıbaşımızdakilerin değerini bilmekte zorlanıyoruz? En basitinden bir ev almayı ya da araba almayı isteyip bunun için birikim yapıp zorluklara katlandığımız halde satın aldığımızda anlamını yitirmesi. Yahut hedeflenilen eğitim başarılarına ulaşınca eskisi gibi çekici gelmemesi. Baktığınız zaman göreceksiniz ki hayal edip o hayali gerçekleştirmek için uğraş vermek bizleri ayakta tutuyor tıpkı aşık olunan kişiyi hayal etmemiz ve o kişi ile gelecek olması için uğraşmamız gibi.

Seversin kavuşamazsın aşk olur

Aşık Veysel'in dediği gibi "seversin, kavuşamazsın aşk olur." O kadar iyi özetlenmiş ki hak vermemek elde değil. Düşünsenize kaçınız sevdiği kişiyi elde ettiğinde eskisi gibi duyguları depreşti. Samimi olmak gerekirse o büyü kaybolmaya mahkum, yerini sevgiye verebilir belki. Fakat o büyünün yerini tutamayacaktır. O halde gizem ve merakın aşkı körüklediği sonucuna varıyoruz.

Hiçbir aşkın seni yenmesine izin verme

Geceleri daha çok aklına gelmelerini ve bu durumun seni depresif hallere sokmalarını engelleyemeyiz fakat gerçekleri görüp yoluna devam etmeni söyleyebiliriz. Artık biliyoruz ki sahip olmadığımız için hırs yaptığımız için aşık oluyoruz. Bugün birlikte olsak bir süre sonra aynı hisler körelecek. Bu yüzden kendimizi yıpratmanın gereği yok. Aşk için uğraş, olmuyorsa bir başkasına yönel. Hayatı kendine zehretmenin sonu yok.