Gerçeği Yansıtan Bir Hikaye: Geleceğini Geçmişinde Satmıştı!

Arabadan indikten sonra, henüz birkaç adım atmıştı ki, dönüp arkasına baktı. Parıldayan gözlerle kendisine bakan adamı, birkaç adım uzakta iken bile özlediğini düşündü. "Seni çok seviyorum." dedi ve yürümeye koyuldu.

Oturduğu evin bulunduğu sokağa dönmeden önce bir kez daha geriye baktı.

Geleceğe dair tüm hallerinde baş rolü oynayan adam, arabadan inmiş, sevdiği kadının gidişini izliyordu. Bakışları çarpıştı bir anda, göz göze geldiler. Kadını başka alemlere götüren, içini yaşama sevinciyle dolduran bakışlardı bunlar. Gözlerinden çok etkileniyordu. Bir bebeğin masumiyetiyle baktığını düşünürdü hep.

Ona bazen "Bebek bakışlım." derdi.

Sevdiği adam, "Koskoca adamdan bebek mi olur hayatım?." diye cevap veridi bazen. "Sen benim bebeğimsin. Sadece benim." derdi. Sevdiği adamın bakışlarının potasında erirken, içinin huzur ve mutlulukla dolmasının hazzını yaşadı yine. Gülümseyerek el salladı ve sokağa girdi.

Adeta ayakları yere değmiyordu, havada süzülerek ilerliyormuş gibi hissediyordu.

"Gerçekten mutlu olmak böyle bir şeymiş demek ki !." diye geçirdi içinden.Bu duyguyu çok seviyordu.

Bir arkadaşına, "Aşık olduğunu nasıl anlarsın ?. "diye sormuştu bir keresinde. O da, "Midende kelebeklerin uçuştuğunu hissedersen aşıksındır." demişti. Saçma gelmiş ve arkadaşıyla dalga geçmişti. Oysa şu anda tam olarak bunu yaşıyordu.

Yüreğinin ürkek bir ceylanın kalbi gibi pır pır attığını hissedebiliyor, ruhunu saran huzurun verdiği mutlulukla mest oluyordu. Birini bu kadar sevebileceğine, hiç bir zaman ihtimal vermemişti. Ama şimdi taparcasına sevdiği bir adam vardı. Birkaç gün sonra ailesinden istemeye gelecekti kendisini. Ailesi de çok sevmişti onu.

Nasıl sevmesinler ki? Onu sevmemek mümkün müydü?

Tüm bu düşünceler eşliğinde oturdukları binanın önüne kadar gelmişti. Binaya girmek için birkaç basamak çıkması gerekiyordu. Daha ilk basamağa adımını atmışken telefonuna gelen mesaj bildirimini duydu. Gülümseyerek, "Şapşal şey, daha ayrılalı bir dakika oldu." dedi.

Telefonuna bakınca yüzündeki gülümseme kayboldu. "Bu da kim şimdi." dedi kendi kendine. Kayıtlı olmayan bir numara vardı ekranda. Umarsızca mesajı açtı ve o anda olduğu yerde donup kaldı. Bir anda tüm bedeni kas katı kesilmiş, göğsünde dayanılmaz bir ağrı hissetmişti. Hiç bir şey yapamıyor, hiç bir şey düşünemiyordu. Adeta beyni uyuşmuş gibiydi.

Ardı ardına gelen yeni mesaj bildirimlerini duyuyor ama kıpırdayamıyordu.

Telefon ekranına düşen çıplak resimler kendisine aitti. Eskiden birlikte olduğu erkek arkadaşına göndermişti onları. Hatırlamak bile istemediği anılardı bunlar, ancak şimdi apaçık önünde duruyordu. Çaresiz gözlerle resimlere ve tehdit dolu mesajlara baktı. Birkaç dakika önce dünyanın en mutlu kadını iken, şimdi kendisini bir cehennemde bulmuştu. Geçmişte düşüncesizce yaptıkları, şimdi mutluluğunun önüne bir set çekmişti adeta.

Ne düşüneceğini, ne yapacağını bilemiyordu. Gözünden akan bir damla yaşla birlikte, elindeki telefonda yere düştü. Ayakta durmakta zorlanıyordu. Güçlükle çöke bilmişti merdivenin basamağına. Pusuda bekleyen hıçkırıklar boğazında düğümlenmişti.

Kendi kendine, "Geleceğimi geçmişimde satmışım meğerse." diye fısıldadı.