İhanet Edenler Nasıl Bir Ruh Haline Sahiptir?

Bence insan bilmeden ihanet etmez. Bilerek yapar yani taammüden işlenen bir suçtur ihanet. Bu uğurda planlar yapılır, fikirler yürütülür en acısı da sizi aldatacak kişi size ihanet edilmesine karar verir. Sahte profiller çizer, çok güzel oynar oyununu hele o maskeleri yok mu? Yani bu sebeple bu çirkin sözün ihanetin bedeli ağırdır.

Kızınca ya da öfke patlamasıyla insan hain olamaz.

Peki en ufak şey de sırtını size dönüp başkalarına gülücükler saçan o kendini beyaz güvercin sanan insanlara ne demeli?

Bence böyle zamanlarda ayrılık çanları çaldığında bir şeyleri kurtarmak yerine, mutluluğu başkalarında aramak,onlara mavi boncuk dağıtmak ihanetin bir başka suretidir. Bu bazı şeyleri açık açık söylemek demek değil, bazı şeyleri ima etmektir. Anlatmak istediğim senin ne kadar namuslu olduğun ya da dürüst olduğun değil bunların ayrı bir konu olduğudur. Anlatmak istediğim namus ile namussuzluk ilgili bir şey hiç değildir.

Sadece ve sadece "sadakat duygusunun gevşekliğidir."

O gecelerinizi sokaklarda dolanıp olayları hazmetmeye çalıştığınız, belki kimselere göstermeden gözyaşları döktüğünüz, kendimizi bir deniz kenarında bulduğunuz, mavinin derinliklerine daldığınız o uykusuz gecelerde düşlerine daldığınız insan kim bilir ne kadar rahattır. Belki de en ağırı da budur "umarsız ve kayıtsızlık." Bir de yalanlar var. Siz ne kadar yalan söylemedim derseniz diyin... Duran yol arkadaşınızdan sakladığınız ölçüde ona karşı yalancısınızdır aslında.

Akılda, yürekte sinsice bir yedeklemedir ihanet. O yüzden hep derim, sesim yükselir bazen "Bir avuç sevdam olsun, sadece bir avuç ama gerçek, saf ve dürüst olsun." Yoksa, dünyalar kadar sevip içine yalan dolan, ihanet sokacaksanız, ne huzurunuz olur ne böyle bir sevdanız...

Benim en zayıf yanım belki de fazla anlam yüklememdir insanlara...

Bir yanlışı kabul edip hayata devam etmek çok zordur.Hiçbir şey yeniden başlamaz, kaldığı yerden devam eder ben böyle bilirim ama... İlla ki böyle devam edecek değildir. Birini affetmek, her şeyden önce içsel bir affediş, karşı taraf için değil kişinin kendi benliğini iyileştirmek için gereken bir şeydir. Böyle yaparsak belki filizlenecektir umutlar. Ben bunu yapabilir miyim? Haksız yere suçlamaları kabullenir miyim bilinmez ama şimdilik sadece inzivaya çekilmekten başka bir şey gelmiyor elimden.