İddia Ediyorum Hiçbir Yerde Okumadınız: Sevdiğini Söyleyemeyenlerin Hikayeleri!

Bence okumadınız :) Çünkü neden diye bir sorun. Çünkü yok böyle hikayeler, çünkü neden olsunlar?

Sevdiğini söyleyemezsen hiçbir şiire, satıra konu olamazsın

Başkaları okumasa da olurdu aslında. Sen ona yazardın, o sana. Ortak noktada buluşabileceğiniz bir konunuz olurdu en azından. En azından diyorum çünkü daha neler neler olurdu kim bilir 🙅‍♀️

Birlikte hiçbir anınız olmaz, hikayeniz başlamaz. Çünkü söylemedin!

Bir düşün bakalım. Birlikte neler yapardınız, nerelere giderdiniz, nasıl anılar biriktirirdiniz? Hadi şimdi unut bunları, çünkü söylemediğin sürece gerçek olmayacaklar.

Başkalarına fırsat verdiğin için belki de onların hikayelerini uzaktan izlemek, satırlardan okumak düşer sana.

En kötüsü de buna üzülmeye hakkın bile yok. Hiç yeltenmediğin, kılını bile kıpırdatmadığın bir şeyi başkası yüreklice yaptı diye kızamazsın.

Kötü sonla biten bir hikayen bile yoktur. Çünkü sen şansını hiç denemedin ki 🙂

Bu daha da üzücü değil mi? 🤭 Kötü sonla bitse en azından çabaladım, elimden geleni yaptım rahatlığı olurdu içinde. Fakat o da yok. Çünkü sende çaba gösterecek cesaret yok.

Peki ya arkasında durmadığın hislerinin ne önemi var?

Şöyle sevdim, böyle üzüldüm ama şöyle düşündüm gibi cümlelerini kendine saklayabilirsin. Çünkü senin ne hissettiğinin hiçbir önemi yok. Neden olsun? Karşı tarafa aktaramadıktan sonra..