"Selam Yalnızlık, Ben Geldim" Demekten Sıkılanlar Bu Durumdan Nasıl Kurtulabilir?

Günümüzün karmaşasında, yalan ilişkilerin arasında kimi zaman sıkılabilir ve bunlardan kurtulmak için afili yalnızlığa çekilebiliriz. Ama insan toplumsal bir varlık ve arkadaşlara ihtiyaç duyduğumuz kadar bizi sevecek bir sevgiliye de ihtiyaç duyuyoruz.

Öncelikle kendinize neden yalnız olduğunuzu sorun. Bu sizin kendi tercihiniz mi? Yoksa insanları ittiğiniz bir özelliğiniz mi var?

Vay efendim kimse için kendimi değiştirmem falan diyenler olacaktır eminim. Ama bazı özellikler kötüdür, evrensel olarak. Dolayısıyla bunları değiştirmeniz sizi sizlikten çıkarmaz, aksine sizi siz yapmaya yardım eder.

Ne kadar uzun süredir yalnız olursanız olun, standartlarınızı düşürmeyin. Nefes alması ne yazık ki yetmiyor.

Şaka yollu "nefes alsın yeter" diyenler var ama bunu ciddi olarak söyleyenler de var. :) Standart derken mavi göz sarı saç kadar net değil ama kişilik özelliklerinde "cömert olsun, romantik olsun" gibi standartlarınız olabilir, bunları kovalayın.

Yalnız kaldığınız her anı kendinizi geliştirmek için bir seçenek olarak görün. Yalnızlığınızı evde salya sümük dram filmleriyle geçirmeyin.

Tamam bu Bence yalnızlığınızı nasıl kapatacağınız ile ilgili ama onun için bu madde de önemli. Yalnızlığı korkulacak, kaçılacak bir yer olarak görmeyin. Kendinizi gerek dış gerek iç güzellik olarak geliştirin. "Hobilerin neler?" diye sorulduğunda "dizi izlemek, müzik dinlemek, eheh" diye ilkokulvari cevaplar vereceğinize gerçek hobileriniz olsun.

Romantik ilişkilere ihtiyacımız var ama romantik olmayanlara da çok var. Arkadaşlarınızla ilişkilerinizi geliştirin.

Arkadaşlarınızla eğlenceli geceler organize edin, uzun süredir görüşmediğiniz arkadaşlarınızla planlar yapın. Hem dışarıyla "sana bağımlı olmam ki sevgili olduğumuzda" imajı verirsiniz hem de gittiğiniz yerlerde yeni birileriyle tanışma şansınız da var. :)

Sevgiliden bağımsız olarak da mutlu olabileceğinizi herkese gösterin. Yalnız başınıza sinemaya gidin, kahvaltı yapın, gezin tozun.

Sevgilisi ya da bir arkadaşı olmadan dışarıya adım atamayan bir arkadaşım vardı. Neden? Sosyal olmak iyi ama bağımlı olma raddesine getirmemek lazım işleri.

Burada da görmüştüm, "elimden gelse saçını çekip flört etmeye çalışacağım" diyeni. Yapmayın, flört yeteneklerinizi geliştirin.

Çok yalnızım, yalnızlıktan ölüyorum ama hoşlandığım kişi bana bakmıyor... Belki de hoşlandığın kişi senin ona ilgin olduğunu bilmiyordur? İnsanlar müneccim değil, bir şekilde hissettirmen ve flört ettiğini belli etmen gerek. :)

İlk hamleyi karşı taraftan beklemeyin, belki de hayatınızın aşkını kaçırıyorsunuz...

Bunu kadınlar daha çok yapıyor elbette ama "karşı taraftan ışık görmeden ben gitmem abi" diyen erkekler de mevcut. Belki de üstte anlattığım gibidir, utanıyordur sıkılıyordur, bilemiyordur nasıl davranacağını. Bir "merhaba" demekten erimezsiniz, korkmayın.