Sevgiliyle Yağmur Romantizminin Acı Gerçekleri!

yıllar önce aylardan temmuzdu hiiç unutmam, birden bir yağmur bastırdı ama yerden mi gökten mi belli değil denilen türden. o zamanlar fevzi paşa bulvarı üstünde, hisar camiine yakın bir mevkide bir işyerinde çalışıyordum. yağmur dinmiyor ama iş çıkış saati gelmiş çatmış.
bulvardan sel kalkıyor, durum vahim! ben de camın önüne geçip
bekliyorum yağmurun dinmesini... malum yazın tam ortası, insanlar tiril tiril giyinmişler ve sırılsıklam olmanın yarattığı etki oldukça "iddialı". O sırada bir kız beliriyor bulvarın bir tarafında, ince topuklu terlikleri, kloş eteği ile... sevgilisi ile el ele... bir süre konuşuyorlar ve erkek kızı kucağına alıp, sel sularını yara yara geçiriyor karşıya. Karşı kaldırımda tentenin altında bir grup abaza, alkış kıyamet koparıyor...

işte ne zaman yağmurda sevgili ile yürümekten söz etseler, bu sahne geliyor gözüme :D

sanırım yaşlandım artık romantik gelmiyor böyle eylemler 😒

Yürüme değilde Kadiköy sahilinde banklardan birine oturup donumuza kadar ıslanmadan bırakmam peşini.

İlerde olursa yürürüm demiştim, tövbe ettim... Teşekkürler uyarın için。🙏

Sonunda kronik bronşit te olsa,)) ıslanıp o anı yaşamaya hiç değmezmi ama?)

İşe giderken 2 gün yağmurda yürümek zorunda kaldım 15 gün hastalıktan kendime gelemedim, daha yeni iyileştim😏

Hemen sıcak bir duş ve soğuk algınlığı hapı içip sabaha biseyim kalmaz

romantızım yaşıcaz dıye donlara kadar ıslan , antıbıyotık yut. 1 hafta buluşama 😂
emegıne saglık

Islanip hasta olmakta var sanki bana bakacak:)

Biz hafif yağmur altında yürümüştük fazla olmadığı için hasta olmadık güzeldi şimdi ise sadece anıları var.

Islansamda yürürüm ne olacağı önemli değil

Hahaha😂
Paylaşım için teşekkrler👍