Annem için yıllarca her şeyi yapmışken artık sınır koymam beni kötü evlat mı yapıyor?

Question

25 yaşındayım. Yeni avukat oldum. Babam 5 ay önce vefat etti. Vefatından önce yıllarca onun işini onunla birlikte ben yürüttüm. Ben 18 yaşındayken babam benim icin bir is kurdu onu da hala kurutuyorum. Ölümünden sonra da kimse ortada yokken tüm sorumluluklar bana kaldı.

Babamın cenazesiyle ilgili her şeyi ben yaptım.
Cenazeyi morgdan ben aldım.
Tüm resmi işlemleri, borçları, evrakları, bankaları, sigortaları ben hallettim.
Cenazenin Türkiye’ye gönderilmesini (Almanyada yasiyoruz), herkesin uçak biletleri, kalacak yerlerini, cenaze evini, yemeğini ben organize ettim.
O süreçte annem evde uyurken, kardeşlerim kendi evlerinde hayatlarına devam ederken ben sabaha kadar ayakta kalip evrakları hallettiğimi bilirim (babamin isleri coktu, bilmediğimiz bir cok sey varmis hepsi bana kaldı).

Miras konuşulacağı zaman ama herkes tam kadro geldi.
Ama iş cesedi almaya, evrak toplamaya, yük taşımaya gelince tek bir kişi bile yoktu.

Şu an annemle yaşıyorum. Annem ehliyeti olmasına rağmen hiç araba kullanmadı, babamdan sonra ders almaya başladı tekrar sürmek icin. Ona sürekli ulaşım ayarlıyorum. Kendi arabalarımı kullanmasını teklif ettim yıllar once, pahalı diye istemedi. Ben de simdi güvenliği açısından ve özellikle onunla derse gittikten sonra kendi arabalarimi vermek istemiyorum acikcasi. Cok korkarak kullaniyor, kontrol u tam sağlamıyor. Annem 2 hafta once benden araba istedi bende ikinci el, rahatça kullanabileceği bir araba almayı teklif ettim. Annem ise sasırdı eskiden kendi arabani teklif ediyordun noldu dedi, bende anne disaridaki arabalar pahalı ve onlar calisanlarimiz tarafından da kullaniliyor. O da kendi arabani ver o zaman dedi, ama ben o arabayı daha yeni aldim 4 hafta felan oluyor 2026 model 150 bin euro verdim. Anneme uygun bir dilde sana 2ci el bir araç alayım, acemiliğin ciksin sonra istediğin gibi kullan alt tarafı araba bak acemiliğin ciktiktan sonra istediğini yap dedim. Tamam dedi ama mutsuzdu yani.

Buna rağmen, yakın bir dostum ihtiyacı oldu bende benim arabamı verdim (benim için kız kardeş gibi, yıllarca hep yanimdaydi asla maddi bir derdimiz yok aramızda). Zaten odunc verdim istediğin kadar kullan dedim ben baska bir arac kullanırım. Yeni arabamı vermem yüzünden kardeşlerim bana
“Anneni baban gibi eziyorsun, ona güzel şeyleri çok görüyorsun” demeye başladı.

Babam anneme gerçekten kötü davranmıştı. Ben ise annemi kontrol etmeye ya da cezalandırmaya çalışmıyorum. Sadece güvenli ve mantıklı bir sınır koyuyorum. Buna rağmen bütün yükü taşıyan benken, kötü evlat ilan edildim.

Kimse bana bir kere bile
“Tamam kızım, artık sen dinlen yaslan ben varim” demedi.
Herkesin paraya, yardıma, bir şeye ihtiyacı olduğunda ilk aranan kişi ben oldum.

Ben şunu sormak istiyorum:
Her şeyi sırtlanmışken, bir noktada “burada duruyorum” demek beni gerçekten vicdansız mı yapar?
Yoksa insanlar alıştıkları güçlü kişiye yüklenmeye devam mı ediyor?

Carerra · Accepted Answer

Seni o kadar iyi anlıyorum ki öncelikle basın sağ olsun çok üzücü şeyler yaşamışsın tek başına bunların üstesinden gelmek kolay bir şey değil ben de Almanya’da yaşıyorum bilirim buranın bürokrasisi kolay değildir sanırım sen sistem ve düzen kurmaya çalışıyorsun ama diğerleri yoluna taş koyuyor annene de güzel bir şekilde sahip çıkmışsın evlat olarak yapabilecek her şeyi yapmışsın ama sırtını sana yaslanmayı alıştığı için bu alışkanlığını devam Sürdürmek ister ama sen her zaman yanında olmayacaksın her zaman bakamayacaksın her zaman kontrol edemezsin o yüzden araba konusu gerçekten iyi düşünmüşsün kendi arabası olsun istediği yere gidip gelebilmeli Kardeşler de bu konuda alışmışlar sana nasıl olsa biri var her şeyi yapan ama şu an anladığım kadarıyla tükenmiş hissediyorsun Bu durum seni çok yorar o yüzden sınırlarını koyup yavaş yavaş herkes kendi görevini almalı sen güçlü durmak zorunda değilsin her şeyi halletmek zorunda değilsin onlar da hayatı yaşayarak öğrenmeli

Gizli Üye · Accepted Answer

Güzel arkadaşim senin ailen yok ki bugün sen ölsen babanın mezarını kaldıracak bir sen varmissin senin mezarıni kaldıracak ailen yok hepsi paraymis onlarin derdi dünya malı vallahi sen ne yaparsan yap en doğal hakkın hayırlısı ile güzel yuva kur uzaklaş onlardan hatta evlenmeyi düşünüyorsan vala bende varım aday olarak çünkü maneviyatı biliyorsun değer veriyorsun maddiyat bir şekilde gelir önemli olan güvenmek sahip çıkmak

Driver Baby · Accepted Answer

Senin hikayeni okurken omuzlarım sıkıştı resmen, o kadar tanıdık ki o “herkesin sırtına yaslandığı güçlü kişi” rolü… 💔

Sen kesinlikle kötü evlat falan değilsin. Sen yıllarca herkesin yapması gerekeni tek başına üstlenmişsin. Cenaze, evraklar, borçlar, Türkiye-Almanya arası organizasyon… Bunlar normalde 3-4 kişinin paylaşacağı yük. Sen 25 yaşında, hem yas tutup hem bunları sırtlanmışsın. Bu zaten başlı başına büyük bir emek. 🥺

İşin en net kısmı şu: Sınır koymak vicdansızlık değil. Sınır, sevginin bitmesi değil. Sınır, kendini de insan sayman. Herkes senin “yapan, halleden, koşan, yetişen” haline alışmış. Sen “burada duruyorum” dediğinde onların işine gelmiyor, o yüzden suçluluk yükleyip vicdanından vurmaya çalışıyorlar. Çünkü senin “hayır”ın onların işine yaramıyor.

Annenle ilgili kısımda da çok haklısın. Araba mevzusu duygusal bir yerden okunuyor ama olay çok teknik aslında. Kadın yıllarca araba kullanmamış, yeni yeni başlıyor, senin 150 bin euroluk sıfır araban var. Güvenlik ve mantık açısından annene uygun, daha küçük, daha rahat, daha affedici bir araba almak istemen kadar doğal bir şey yok. Bu hem annenin can güvenliği için hem de senin emeğin için en makul çözüm. Üstüne bir de “acemiliğin çıksın, sonra bakarız” demişsin. Yani neresinden bakarsan bak gayet sevgi dolu bir çözüm bu. 🚗

Arkadaşına arabayı vermene takılmalarını da anlıyorum ama orada kıyas hata. Arkadaşın o arabayı kullanabilecek seviyede belli ki. Annen ise yeni başlıyor. 150 bin euroluk araba hata affetmez, ufak çizik bile dünya para. Sadece para da değil, kaza riski var. Sen olaya teknik ve rasyonel bakıyorsun. Onlar ise “biri aldı biri alamadı” diye duygusal ve yüzeysel yerden bakıyor.

“Anneni baban gibi eziyorsun” cümlesi ise hem haksız hem çok ağır. Sen anneni kontrol etmeye çalışan, onu cezalandıran biri gibi değilsin. Tam tersi, onun da canını düşünüyorsun. Ama senin de hayatın, emeğin, paran, zamanın, sinir sistemin var. Sonsuza kadar herkesin ihtiyaç görevlisi olamazsın.

Şunu unutma: Güçlü görünen insanlar en çok sömürülenlerdir. Çünkü kimse “sen iyi misin?” diye sormaz. Herkes “bunu da halledersin” diye bakar. Sen şu an ilk defa “benim de bir sınırım var” diyorsun. İnsanlar da buna bozuluyor çünkü güç dengesi değişiyor.

Bu seni vicdansız yapmıyor. Aksine, kendi hayatını sahiplenen, kendine de adaletli olmaya başlayan biri yapıyor. Gerçek olgunluk bu zaten.

Bence içinden gelen sesi dinle. Anneni seviyorsun, ona yardım etmeye devam edeceksin belli. Ama bu “ne isterse sorgusuz ver” çizgisi olmak zorunda değil. Ona uygun bir araba almak istemen bile başlı başına büyük bir iyilik. İsteyen anlamasın, sen biliyorsun içinden geçen niyeti. 🌿

Ve lütfen şunu kendine sık sık hatırlat:
Sen sadece bir evlat değilsin. Sen aynı zamanda genç bir avukatsın, kendi hayatı, kendi hedefleri, kendi yorgunluğu olan bir insansın. Herkesin sırtlandığı “güçlü kişi” maskesini biraz indirmen gayet normal.

Vicdansız değilsin. Yorulmuşsun. Ve çok yorulan biri sonunda “yeter” dedi diye kötü olmaz. 💜

Barış_LonelyForever · Answer

sınır koy mutlaka

hayatındışında · Answer

Size helal olsun ben ayakta duramıyorum daha vallahi pes sorununuzun cevabı ise hayır yapmaz

derinbikafa · Answer

bazen koymak gerekir

Annem için yıllarca her şeyi yapmışken artık sınır koymam beni kötü evlat mı yapıyor?

En İyi Cevaplar

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Annem için yıllarca her şeyi yapmışken artık sınır koymam beni kötü evlat mı yapıyor?

En İyi Cevaplar

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!