Eşim ve ailesi destek olmazken baş başa kalmak istemem normal değil mi?

1 yaşında oğlumuz var, lohusalığım vs. 5 ayım kayınvalidemde geçti, çok iyi ilgilendi, benim yaptığım işleri saymazsak tabi. Eşimin doğum günü geldi, dedim ki yarım gün bırakalım, masa kurayım, hiç öyle oturmadık, baş başa bile kalamıyoruz, masraf yapmayayım, yorulma, dışarı çıkarız dedi. Ailesi geldi, öyle kutladık. Evlilik yıldönümümüzde de oğlumuzla birlikte çıktık yemeğe. Dedim ki eşime, yarım gün olsun bırakalım, dışarıda ağlıyor falan, rahat edemiyorum. Annesi benim de kendime göre işim var demiş. Onun demesine göre kayınvalidem, 2 ay bırak çocuğu, gözün arkada kalmaz, her şeyi yapıyor, ek gıdası vs. Sadece 1 günlüğüne tatile gittik, öyle bıraktık, bir de 2 ayda bir yarım gün temizlik yapmak için bıraktım. Ben anneanne vs. olsam derim ki bırak bana, işine bak, dışarı çıkın, otur dinlen. Hiç öyle düşünen yok. Eşim de dâhil. Annem de şehir dışında, ona da gidince 2 günde çocuğu soran, her gün yazmaya başladı, nasıl, iyi mi diye.