Vesayet davasını kaybedip kızımdan ayrılmak zorunda kaldım, bu psikolojiden nasıl çıkabilirim?

Bunu yaşayan bir annenin çok zorlanması gerçekten anlaşılır bir şey özellikle kızın daha 2 yaşındayken ondan ayrı kalma düşüncesi bile insanın içini parçalayabilir şu an ağlaman sürekli onu düşünmen hatta uyandığında gidip onu öpmen çok normal çünkü bir anda hayatındaki düzen değişmiş gibi hissediyorsun ama kızının babasıyla kalacak olması senin anneliğinin bittiği anlamına gelmiyor sen yine onun annesisin ve hayatındaki yerin devam edecek mümkün olduğunca görüşme düzenini netleştirmeye çalış her gün görüntülü konuşabiliyorsanız bunu küçük bir rutine çevirebilirsiniz yanında olduğunda da sadece ne kadar özlediğini anlatmak yerine birlikte oyun oynayıp günlük hayatının içinde kalmaya çalışabilirsin bir de kendini tamamen yalnız bırakma ailenden ya da güvendiğin birinden destek al çünkü böyle bir ayrılığın acısını tek başına taşımak çok ağır olabilir zamanla bu acı tamamen yok olmasa bile onunla yaşamayı ve kızınla arandaki bağı farklı bir şekilde sürdürmeyi öğrenebilirsin.