Çocuklarımı çok sevsem de anne olmayı bir türlü sevemiyorum, destek almalı mıyım?

Yargılamak gibi olmasın da insan bunu önceden tahmin etmez mi kendini tanımaz mı? Ben %100 böyle olacağıma emin olduğum için ne evlenmeyi düşünüyorum ne çocuk doğurmayı. Her kadın anne olacak diye bir şey yok yani

Ya ben herkesin böyle olduğunu düşünüyorum evlatlarini sevebilirsin ama annelik zor iş gerçekten... sen durustsun ve kendine bunu soyleyebiliyorusn

Zamanla fikirler değişebilir tabii ki olumsuz bir kararınız olumluya dönebilir olumlu olan da olumsuza dönebilir ama illa ki bunu etkileyecek bir şey olur. Doğumdan sonraki stres ve her şeyin rutine binmesi psikolojik olarak sizi yormuş olabilir bu da çok doğal ve sık rastlanan bir şey. Destek alsanız iyi olur 🙂

Benim annemde anneliğini ve sevgisini gösteremeyen bir insan ve hayatım boyunca bana eksiklik hissettirdi hep o ilgiyi ve sevgiyi aradım bekledim defalarca konuştum olmadı o yüzden kesinlikle çocuğunuzla aranızda bi bağınız olsun istiyorsanız ve ilerde sizi suçlamamasını gidip destek alın ilerleyen zamanlarda çok pişman olursunuz çocuklarınız mutlu büyümez

Tüm yük sendeyse böyle düşünmen çok normal kendine vakit ayıramıyorsan sürekli bir telaş içindeysen normal

Çok erken anne olmuş olabilirsin. O yüzden kendini ozdeslestiremiyorsundur. Ben de şu an biri gelip bana anne dese bir garipserim yani.. 😂

Demek istediğinizi çok iyi anladım. Mesele çocuktan çok size binen sorumluluk ve zorluklar. Bir daha asla eskisi gibi özgür olamamak hep çocuğunu düşünmek. İnsanı çok yoruyor. Size iyi geleceğini düşünüyorum yardım almanızın. Süreç yorucu ve bir destekle daha rahat ilerleyebilirsiniz yolunuzda. Bundan normal bir şey yok. Vicdan azabı da duymamalısınız, çoğu anne sizin gibi hisseder içten içe. Eski kendisini özler.

Bi psikolog ile görüşmeniz çok iyi olur banada iyi gelmişti