Kanser tedavisi sonrası çocuğum olmayacağını öğrendim, evleneceğim insan beni yine de kabul eder mi?

Şuanda talibim ya da konuştuğum biri yok ben evlat edinmeye okeyim yaşım 20. Bu yaşımda bu düşünceyle diyorum ama karşı taraf ne der bilemiyorum. Bu neslin insanı çok farklı

Umarım doğru kişiyi allah karşıma çıkarır

Kanseri yendiğime çok seviniyorum. Ama bu durum beni çok üzdü. Bilemiyorum. Bizim halkımız çocuğu olmayana erkek değil gözüyle bakıyor. Ondan dolayı biraz düşünce var. Ben evlat edinmeyi çok isterim birine yuva olur anne baba sevgisi görür sonuçta

Sımsıkı sarılıp moral vermiş kadar oldun çok teşekkür ederim. Ama daha bugün öğrendim sonuçlarımı moralimi düzeltemiyorum. Ama bi yönden seviniyorum kanseri atlattım güzel bir yaşam verildi bana. Şükürler olsun temiz kalpli biriyim kötü biri değilim. Hayatta hiç sevgilim bile olmadı. Allah umarım yüzümü güldürür. Teşekkür ederim beni düşünüp güzelce akıl verdiğin için. Umarım hayatının aşkıyla evlenip güzel bir hayat sürersin

Teşekkür ederim sende ❤️🌸

Evet dediklerinde çok haklısın. Gerçekten o çocuğa bakabilmekte çok önemli. Umarım bende beni böyle seven birini bulabilirim

Evet gerçekten çocuk yapıp bakamamakta çok kötü. Babamı kötülemiyorum bana çok şey yaptı. Ama doktor hücresini alıp koruyalım dedi. Babam reddetmişti. şu an kendisi de üzülüyor keşke yapsaydık dedi.
Bende belki yurttan alırım ona daha iyi bir babalık yapmaya çalışırım.
Erkekliğimi etkileme konusu da şimdiki yaş akranlarım. 18 22 yaş arasından bahsediyorum erkek olarak görmeye bilir.
Umarım çok güzel bir ailem olur. Duan için teşekkür ederim

Bende 20 yaşındayım senin gibi düşünüyorum ama klasik türk kafası işte. Ben hayatta bir kızın günahına girmedim girmekte istemem. O ergenlere çok gıcık oluyorum yarınları yokmuşcasına yaşıyorlar.
Bugün çıktım dolaştım ve gerçekten çocuğum olmasa bile. İyi bir insan olabileceğimi gördüm

Sevindiğine sevindim. Teşekkür ederim güzel düşüncelerin için

Sağoll 🌸❤️

Selam rahatsız ettim çok özür dilerim. Bana yardımcı ol lütfen çok kötü durumdayım kafamı toparlayamıyorum. Çok yoruldum. Dayanacak gücüm kalmadı.

Bu çocuk mevzusu. Kendimi yarım hissediyorum. Yolla bis sürü çift görüyorum. Çocukları var yeni doğuranlar. Baba olanlar. Böyle hiç bi kıs beni kabul etmez diye düşünüyorum. Olup olmadık yerlerde ağlıyorum. Psikolojim çok bozuldu. Yazıcağım konuşacağım biri yok. Sana yazmak istedim

Olur konuşalım. Burası olur ins falan olur bilmiyorum. Nerden istersen konuşalım

Bu arada yürüme olarak falan algılama. Gerçekten kötü durumdayım

Tamam bekliyorum.

Selam yazdım kapata bilirsin