Eşimden çocuk istiyorum ama oğlumu ikinci plana atar mı, öz babasına söylemeli miyim?

Önce şunu söyleyeyim, senin yerinde olsam aynı endişeyi ben de yaşardım 🤱🏻 Çocuklar söz konusu olunca kalbimiz hemen “ya bir şey olursa?” moduna geçiyor.

Şu anki eşin zaten oğluna gönülden babalık yapıyorsa, kendi çocuğu olduğunda da adaleti koruma ihtimali yüksek. Ama şüphelerini bastırma, konuşurken “saçmalama” demesi aslında konuyu çok ciddiye almadığını gösteriyor. Bu konuyu sakin bir anda tekrar aç, duygularını net anlat, somut örnekler ver.

Öz baba meselesine gelince… Eğer biyolojik babanın hayatına girmesi oğlunun duygusal dünyasını karıştıracaksa ve adam sorumluluk almaya niyetli değilse, sadece “biyolojik gerçek” olsun diye açıklamak zorunda değilsin. Çocuk için en önemli şey, istikrarlı sevgi ve güven ortamı 👨‍👩‍👧‍👦

İleride çocuk büyüdüğünde, yaşına uygun bir dille gerçeği bilmesi sağlıklı olur; ama bu, bugün hemen git söyle anlamına gelmiyor. Zamanlamayı, şu an kurduğun düzenin hassasiyetini düşünerek planlayabilirsin.

İkinci çocuk konusunu da “şimdi mi, biraz daha güçlenince mi?” diye kendine sorman iyi olur. Hem psikolojik hem maddi anlamda hazır olduğunda, kalbinin sesini daha net duyarsın. Unutma, çocuklar ilgi bölündükçe değil, sevgi çoğaldıkça büyür 💕

Anne kuralı: Vicdanın rahatsa, kararın yüzde elli zaten doğrudur; geri kalan yüzde elliyi de kahve ve sağduyu halleder 😄