Baba olmak, aile kurmak nasıl bir duygu; çocuksuz kalmak insana ne hissettiriyor?

Birde benim gözümden baksana 👀 anne baba yok, abi abla kardeş yok, arkadaş dost akraba yok, sevgili yok, yalnızlığın en zirve noktasındasın ve etrafındaki herkes ya ailesi var ya da eşi dostu var sen yalnızlığın en dip noktasındasın. Yalnızlık tanrıya mahsustur derler de ben pek inanmıyorum Benide dünyalık nesneler tatmin etmiyor bazen diyorum ölsem cenazemi belediyeden başka birisi kaldırırmı

Hayır maalesef kimseyle gönül bağı kuramadım sokakta büyüyenler yetimhanede büyüyenler kimsesiz büyüyenler biraz böyle olur beyindeki reseptörleri devre dışıdır acı da algılayamaz düşünsene hayatta öldüğünde üzüleceğin kimsen yok bütün acılara karşı bağışıklık kazanmışsın kimse seni üzemiyor ancak mutlu da edemiyor insanı ayakta tutan bir şey kalmıyor Dümdüz robot gibi yaşıyorum çok şükür hiç kötü bir yola düşmedim ne alkol ne sigara tam tersine sağlığına beslenmesine sporuna çok dikkat eden birisiyim dışarıdaki fonksiyonlarım çok sağlıklı ancak içeride durumlar çok karışık
🥴

Açılıcak kimseyi göremedim, bir çok farklı sosyal aktivitelere, eğitim alanlarına, sosyal ortamlara girdim hatta farklı ülkelere de gittim ancak aklıyla vicdanıyla yaklaşanı göremedim. Çünkü benim karşı taraftaki kişiden tek beklentim beni sabah namazına kaldırmasıydı, yoksa ben her türlü yemekleri yaparım evi toparlarım ütü yaparım 30 yıla yakın yalnız yaşayan birisiyim. Belkide küsur bendedir birazda * serseri olmak gerek demekki

Bence keşke bazı duyguları ve güzellikleri bu dünyada yaşayabilseydik ancak nasip vardır ve nasip olmamasıda nasiptir derler, belkide bizim için hayırlı olan buydu

Çabalarsın ancak şöyle bir şey de vardır verimsiz topraklar için savaşmaya değmez yani ben şahsen ben ömrümü beraber geçirebileceğim kimseyi göremedim ben artık çabalamıyorum

Bekarken çok mutlu evliler, evliykende mutlu bekarlar göreceksin diye bir söz var
Kendi adıma konuşayım bir yandan da bu zamana kadar bekar ve yalnız kalmış olmak beni geliştirdi eğer hayatımda birisi olsaydı ona da zaman ayırmam gerekecekti onunla da sürekli sohbet Edip bir konular hakkında konuşmam gerekecekti ancak olmadığı için bütün enerjimi vaktimi kendime harcadım cerrahlar da genelde böyledir günlük ihtiyaçlar dışında pek bir şeyle meşgul olmazlar insan sosyal bir varlıktır sosyalleşmek ister ancak sen zihninde kendine bir dünya tasarladığında gerçek dünya ile mesafeli oluyorsun şahsen ben bir odanın içinde binlerce kitap ile ömrümün sonuna kadar oradan çıkmadan yaşayabilirim tabi tuvalet banyo ve gıda takviyesi olursa ☺️

Eleştirmekten ziyade tanımaya çalışıyorum. İnsanın dünyaya gönderilmesi bunun üzerinedir ve bu yolda olmazsa yolu hep çıkmaz sokak olur eğer insan kendini tanır kendini bilirse farkındalığı artar mesela hiç düşünmedinmi benim kulağım et parçası ses algılıyor ve hepsini ayrıştırarak beyne ileti gönderiyor aslında içinde muazzam fevkalade bir düzen var bir işleyiş. Hatta derlerki allahtan en çok alimler korkar en çok onlar tanır onu tanımayan ondan korkmaz Allah’ı tanımakta önce kendini tanımaktan geçer (ben genelde böyle konuşunca bir yerde delirmişim gibi bakıyorlar 😅)

O zaman ben kurtulamadım kalanlara bol şans