Ebeveynler çocuğun yanında sevgilerini göstermeli mi? Bunun sınırı ne olmalı?

Göstermeliler. Ben küçükken hatırlarım babam eve gelinceye kadar evi temizler toplar yemeğini pişirir sofrayı hazırlar. Makyaj yapar üstünü başını düzeltir. Düzgün giyinir. Babamı kapıda karşılardı. Babamı dudağından öperek karşılardı. Babam elini yüzünü yıkar sofraya oturur yemeğini yerdi. Eline sağlık derdi. Annem sofrayı kaldırır babama çay kahve hazırlardı. Meyve çerez koyardı. TV izlerken annem hala babamın yanında oturur. Sarılırlar birlikte tv izlerlerdi. Bazen karşılıklı sigara içerler çay kahve içerlerdi. Babam evlilik yıldönümünde anneme çiçek alırdı bazen tek bir gül falan. Ceketinin içinden çıkarır verirdi. Annemle deniz kenarına yürüyüşe çıkarlardı bizi de alıp. Bunlar çocukken olanlar. Ben ortaokul zamanlarında annem-babam kardeşimle beni cumartesi pazar evden gönderirdi. Sokakta oynamaya çıkarırlardı ya da internet kafeye yollarlardı. :D :D :D liseye gelip de aynını yapmaya kalktıklarında anneme ben sınava hazırlanıyorum gidemem derdim. Yine de gönlü olsun diye iyi biraz çıkar gezerim derdim 1-2 saat çıkar gezer gelirdim eve. :D :D :D Zamanla olmuyor herhalde artık gerçi ben de 32'yaşına girdim hala evden ayrılmadım. Ne diyecekler? Yani eşler birbirini çocuklarının yanında dudaktan öptüler diye ne ben ahlaksız oldum ne de erkek kardeşim. Bence bize evlilik hayatının nasıl olduğunu neye benzediğini anlattılar. Annemle babamın kavgalarına da çok kez şahit oldum. Ama o evlilik hala her şeye rağmen her zorluğa rağmen yıkılmadıysa bunların hatrınadır. Burada böyle çocuklar görmesin ayıp diye karısını kocasını öpmeyen heriflerin karıların lafına bakma. Evde çocukların olmadığı zaman mı var? Böyle böyle karı koca birbirinden soğuyor. Bazı şeyleri yıllar geçtikçe diri tutmak için çabalamak lazım.