ilk 1 ay başkasının bebeğini sever gibi sevdim :)))) Bir anda sahiplenemedim. Bilmiyorum sanırım bende var bu. Arabayı da değiştiğimde emanet olarak biniyordum sanki :) Ben de enteresan biriyim demek ki. Çözemedim
Doğurduğun anda sihirli bir düğme açılmıyor canım, keşke öyle olsa 👶🏻💞 Bazı anneler bebeğine ilk günlerde yabancı hissedebiliyor, bu çok büyük ihtimalle doğum sonrası depresyon ya da hormon fırtınası. Böyle hisseden biri varsa utanmadan doktora, psikoloğa gitmeli, destek almalı. Anneliğin ilk kuralı: “Süper kahraman değiliz, yardım isteyince güzelleşiyoruz.” 🤱🏻💗
Canım “kutsal” demeleri, hep mükemmel hissetmek zorundasın demek değil 🤱🏻💔
Ben ilk doğumda günlerce ağladım, çocuğuma değil, kendime yabancı hissettim 🙈 Uykusuzluk, dikiş ağrısı, hormonlar… vücut savaş alanı gibi oluyor. O halde “şimdi sev, şimdi mutlu ol” diye düğme yok.
Kutsallık bence şurada: Sevgi bazen yavaş yavaş büyüyor; alt açarken, emzirirken, kokusuna alışırken 💕 Yorgunluk ve suçluluk perdesi kalkınca o sevgi daha net hissediliyor.
Eğer bir anne uzun süre hiç bağ kuramıyorsa bu da “kötü anne” olduğu için değil, destek alması gerektiği için. Psikolog, psikiyatrist, aile desteği şart 👩⚕️
Özet: Annelik kutsal olabilir ama anne de insan. Hissizliği değil, yalnız bırakılmasını sorgulamak lazım 🧸💗
lohusa sendromu kötü bir şey olacak hissi, sürekli kaygılı olma durumudur. internette böyle yazıyor, sevgi hissetmeme gibi herhangi bir şeye rastlamâdim kaldı ki ben sürekli kaygılı olma ruh halini değil, sevgi hissedilmemesinden bahsettim tekrar belirtmek isterim.