Şiddet gördüğüm eski eşimle boşandıktan sonra çocuklar için aynı evde kalmak mantıklı mı 😔?

Merhaba ben 30 yaşında iki çocuk annesiyim. Ama beni bunaltan düşünmekten delirme noktasına getiren bir sıkıntım var.20 yaşında evlendim kızım 9 oğlum 6 yaşında. Eşimle evlendiğimiz günden beri anlaşamadık. Zaten aşk evliliği değil biraz mecburi bir evlilikti. Kendisinin zaten benden önce birkaç tane sevgilisi olmuş ama bunlar hiç sorun değildi benim için. Eşim çok farklı bir insan çok sinirli çok agresif gergin evde sürekli huzursuzluk çıkaran ve benimle uğraşmaktan zevk alan birisi. Benim mutlu olmam onu rahatsız ediyo nedenini bilmiyorum. Bana ilk hamileliğimde sürekli şiddet uyguladı ve beni bir saat dövdüğü günleri biliyorum. Kaç kere düşük tehlikesi geçirdim. Dayaktan heryerim mosmor oluyodu. sen beni dövdün neden bunu yapıyosun ben sana ne yaptım dediğimde ise , ben seni dövmedim sen kendini dövdün diyecek kadar pislik bir insan. Bana sürekli hakaretler küfürler beddualar aşağılamar küçük görmeleri kısacası psikolojik şiddetinden bıktım usandım. Şiddetin en ağırını gördüm, burnumu kırdı ve beni o halde kanlar içinde bırakıp işe gitti. gözyaşlarımdan uyuyamadığım çok geceler oldu. Hiç parada vermezdi. Çocuklarıma ne bez ne mama ne kıyafet hiçbir şey almak istemezdi aynı şekilde banada. ve eve aldığı yiyeceğin bile hesabını yapan biri. Bana öküz gibi oldun sen kadın değilsin hayvansın Öl Çok yaşa it köpek o.. kuzum gibi çok kötü hakaretler ve küfürler etti. Ve hep böyleydi. İşin kötüsü ailemde bana hiç sahip çıkmadı çünkü babamda eşim gibi kötü biri. Eşimin yaptıklarını normal görüp onu savunuyo, sen abartıyosun kocan çekeceksin buraya gelme o... olacaksın kötü yola düşersin gibi saçma sapan şeyler söylüyor. Annemin kaderini yaşıyorum diye düşünüyorum çoğu zaman. Neyse biraz para biriktirmiştim ve canımın tak ettiği bir gün çocuklarımı aldım evden çıktım. Kendime küçük bir ev buldum, ikinci elden eşyalar aldım iyi kötü bir düzen kurdum. Elimdekini kolumdakini o ev için harcadım. Kendisi peşimi bırakmadı yalvardı yakardı engelledim kapıya geldi çok ağır konuştum peşimi bırak istemiyorum bitti dedim ama bir türlü peşimi bırakmadı. çocuklarımıda bana karşı kullandı doldurdu. Onlarda sürekli anne babamla barış diye ağlaşıyolardı. Biz babamızı seviyoruz bizi ayırma falan diyorlardı ayrıca babam annem kardeşim sürekli barış diye baskı yapıyodu ve ben tekrar döndüm ama boşanmıştık zaten. Çocuklar için dedim kendisine. Ama olmuyo bu kararımdan çok pişmanım keşke gelmeseydim diyorum. Onun yüzüne bakmak bile istemiyorum tiksiniyorum birlikte olmak için beni zorluyo ben istemiyorum. Ondan nefret ediyorum bana yaptıklarını unutamıyorum elimde değil. O benim yıllarımı çaldı, hep beni mutsuz etti, sevmedi kötü davrandı, anlamadı dinlemedi benimle uğraştı. En ufak tartışmada evdeki eşyaları kırıp dökerdi beni döverdi. Beni kendinden soğuttu. Bana dokunmasına tahammül edemiyorum onunla aynı yatakta uyumak bile istemiyorum. keşke hiç evlenmeseydim ya da çok önceden boşansaydım çünkü benimde psikolojim bozuldu tedavi görüyorum panik atak hastasıyım. O beni bu hale getirdi ama param yoktu gidecek biryerim sahip çıkacak kimsem yoktu. Şimdi yeniden gitmek istiyorum çocuklarımla bir düzen kurmak istiyorum sizce ne yapmalıyım. Çocuklarım için bu adama katlanmaya devammı edeyim yoksa tekrar gitmelimiyim. Aklım çocukların için kal diyo kalbimse git bu adamla mutlu değilsin git diyo