Sevgilim en az 3 çocuk istiyor. Sizce bu ciddi bir sorun mu?

Afedersin de sen doğuracaksan neden olmasın de 😂 ciddi olup olmadığını en iyi sen anlarsın ama ciddi olmasını isteyebilirsin. Ciddi ciddi de hala 3-5 çocuk diyorsa hayat beklentileriniz uyuşmuyor demektir, ayrilirsin. Biraz da gerçekçi düşünmeye davet et. Ikiniz de çalışıyorsanız sen işten çıkmak zorunda kalacaksın o kadar çocuğunuz olursa... Çocuk bir aşk ise senin için, çıkarsın da sorun etmezsin zaten ama çok çalışıp refah içinde yaşamanızı sağlayacak mı?

Hahaa benim de yurtdışında yaşayan, yıllarca uzaktan konuştuğum birisi var, o da evlenmek istiyor.. tabi orada da evlenecek birini bulamadığı için böyle uzaktan biriyle konuşması gerekiyor. Orada insanlar ilişkiye okeyler ama evlenmeye gelince istemiyorlarmis. Diyor bana evlenelim bir çocuğumuz olsun falan, ben aşık olmadığım kişiyle çocuk yapamam ki. Aşık olursam hemen bir o erkekten bir çocuğum olsa diye hayal kurmaya başlıyorum 😂 aşk yoksa olmuyor o olay, bu yurtdışındaki arkadaş da hiç beni aşık etmiyor ki, sadece mantıksal evlilik olayını düşünüyor. Hatta söyledim de aşk olmadan evlenemem diye. 30-35 yaşında hala aşk mi düşünüyorsun diyor. Bana böyle tutkuyla bağlanacak, beni sevecek, düşünecek koruyacak kollayacak bir erkek olmalı ki, o vibe'i vermeli ki ben aşık olup çocuk yapmayı düşüneyim. O düşünmesin o zaman aşk falan, kendini yaşlı hissediyorsa hissetsin, aşkı bulamayacağını düşünüyorsa düşünsün. ben hala çok genç hissediyorum ve aşkı bulacağımı da düşünüyorum. Aşk için hiç bir zaman çok büyük olamazsın.. bazen yaşlı çiftlerin fotoğraflarıni görüyoruz birbirlerine aşk ve şefkatle davranıyorlar. Benim babaannem ve dedem arasında da büyük bir aşk vardı. Annemde babamda o kadar aşk yok mesela bence.. birbirlerini önemserler ama babaannem ve dedemde asıl aşkı gördüm tanıdım yani. aşk insanın içinden gelir ve içinde bu duyguyu taşıyan insanlar yaşamak zorundadır, başka türlü mutlu olunmuyor.

Çocuğu yapma aktivitesiyle ilgilenip Doğum sancısından ya da sezaryensen doğum sonrası ağrılardan inlerken sana bir bardakk su geçirmeyecek bir adamsa, çocuk doğduktan sonra seninle birlikte gece kalkmayacaksa. Sen uykusuzluktan sinir krizi geçirirken git dinlen ben bakarım diyemeyecekse o adamdan baba olmaz. Diyelim o zor süreci seninle paylaştı tüm yükü almak için elinden geleni yaptı o zaman da o kadar çok çocuk istemez. Çünkü çocuk büyük bir stres demek her ne kadar doğurduğum için hergün şükretsem ve müthiş uyumlu bir bebeklik dönemi geçiren bir çocukla ve her yükü paylaşan bir eşle annelik tecrübesi yaşamış olsam da en basit haliyle bu kadar stres yarattı bende. Ki bunun bin katı zorluk yaşayan anneler var. ÖZellikle çalışan çevreden destek göremeyen anneler eğer gerçekten sorumluluk sahibi annelerse intiharın eşiğine geliyorlar bu dönemlerde. Çünkü bir çocuğu doğurması değil sadece. "Sokağa sal naparsa yapsın" ya da "bitki gibi yedir içir uyut büyür" kafasında değilseniz bin bir türlü kaygı yaşayacaksınız onunla. O adamdan baba olur mu önce ona bak lütfen. Mesela sen hastayken ne yapıyor çok önemli. Seni iyileştirmek için ne kadar uğraşıyor? Hatta anne, kaynana, kardeşler hepsi önemli sen o yükün altında ezilirken psikolojini iyileştirmek için sana destek olacak insanlar mı yoksa sütün yetmiyor, çocuğa bakamıyorsun bilmem ne diyerek seni kötü hissettirecek insanlar mı? Çok büyük mesele çocuk büyütmek. Bunu hayvani bir doğal süreç olarak görenlerin çocuklarının neye sebep olduğu katledilen çocuklardan görüyoruz.

çocuk önce anneyi etkiler. fiziksel ve psikolojik olarak. doğumdan sonraysa masraflar başlar. baba ancak o zaman farkına varır ama hala tam farkında değildir. bilinçli bir baba değilse hiçbir zaman da olamaz. çocuk sadece sizi temsil edecek, seveceğiniz, oynayacağınız küçük bir süs değildir. insan yetiştiriliyor nihayetinde. bu insan, gelecek demek. bir çocuğa iyi şartlarda bakım ve eğitim sağlanamıyorsa belirsiz olan yakın gelecekte konumu, yaşam standartları düşük olur. bir insan çocuğunun işçi sınıfında kalmasını, mutsuz olmasını istemez öyle değil mi? bilinçsizce birden fazla çocuk istemek büyük bir cahillik. 10-20 yıl sonrasını düşünerek hareket etmek gerekiyor. üstelik dünya artık üstünde olduğumuz için mutlu eden bir yer değil. kaynaklar tükeniyor, işsizlik artıyor, gelir farklılıkları arasında uçurumlar var. dünya genel manada iyi değil. böyle bir sistemde bir çocuk bile dünyaya getirmek çok büyük bir risk.