Kürtaj yaptırdım baskı altında mı kaldım, bu vicdan azabıyla nasıl başa çıkabilirim?

Ben henüz 18 yasindayim ben ailemden gizli bi şekilde imam nikahi olarak sevgilim ile evlendim daha fazla detay veremem, 1 1 buçuk ay önce hamile kalmisim bunu 2 hafta önce öğrendim ögrendigimde çok ama çok mutlu oldum kanimdan canimdan biricik bebeğime Allah biliyor ne kadar mutlu olduğumu. Benim ailem Kürt irkicilik yapmıyorum ama Kürtler bu konuda çok daha baskıcılar annem hamile olduğum ile supeheleri vardı bunu da bana söyledi ben daha çok panik oldum sevgilim bana çocuğu aldırmazsak ailemin bana zarar verecegini söyledi ki bunu annem yapmasa bile babam özellikle dayılarım bana yapacaklarini yaparlardı bunlara rağmen çocuğumu hala tutmak istedim bi gun acil bi şekilde hastaneye gitmek zorunda kaldım bebeğime zarar gelmediginden emin olmak için detaya girmeyecegim ama oradaki doktorlar bana seni ailenden koruyabiliriz dediler sosyal hizmetleri arayabilir çocuğuna ve sana destek olabiliriz dediler kafam çok karisti sevgilim sürekli aldirmami söyledi sürekli zarar gelir lafını duymaya maruz kaldım çok düşündüm ettim ne oldu bilmiyorum birden ameliyat Kararina varildi ama onun öncesinde ben baskılar ile birlikte tamam kürtajı onaylıyorum dedim ama içimden hiç istemiyodum detaylara giremeyeceğim kendimi rahatlatmak içinde anlatmiyorum ama yemin ederim o kadar büyük bi baskı vardi ki ve yanımda kimse yoktu beni destekleyen duyduğum şey sadece korku içeren şeylerdi kürtaj yaptirdigim günden beri kendime gelemiyorum yiyemiyorum içemiyorum çocuğum sürekli aklımda kendimden nefret ediyorum çok vicdan azabı çekiyorum kendimi çok yanlız hissediyorum o karnimdayken her zaman Allahım ben yanlız degilim çocuğum var diye düşünüyodum benim ailem var ama yok iste ben çocuğumu yalnız kalmayayim diye sevmedim çocuğum kanim canım her şeyim benden bi parça anlatamayacim bi sevgi çocuğuma dair ne bi ultrason fotografim var nede başka bir şey onu sadece bir kere görebildim 5 metre 6 haftalik di kurban oludugum çok özluyorum Allahim bu nası bi aci dayanamıyorum ne yapicam bilmiyorum sürekli gördüğüm hali aklıma geliyo karnımın içinde küçücük ailem bana ne yapsa razı olurdum şu an bunu düşünüyorum yeterki cocugumu yaşatsaydım konuşacak kimsem yok o yuzden buraya yaziyorum daha bir sürü şey var ama sizin vaktinizden almak istemiyorum