Aile ile yaşamak çok zorr, adaletsizlik (içimi döktüm)?

Anne ve babamın ilişkileri çok toksik. Babam annemi kısıtlıyo kıskanıyo ve rahatsız edici gerçekten. Annemde bu durumdan sıkılmış babamı sevmiyo belli yani. Evde hep bi bağırış çağırış ben artık görmezden geliyorum çünkü ne kadar boşanın desemde boşanmıyorlar. En büyük etkende para. 2 kişi zor geçiniyorlar boşansalar ne bok yiycekler. Evimiz kira+ beni okutuyorlar. Beni okutmalarına minnattarım ama şöyle bir gerçek varki. Nerde olursanız olun fakirseniz her zaman geridesiniz. Devlet üniversitede okumama rağmen ailesi mimar, avukat olanlar mı dersin aileleri daha üni 1. sınıftan çocuklarına ev araba almışlar. Sürekli yurt dışında gezmeler. O sırada ben yurt dışı için önüme çıkan fırsatlara başvuru bile yapamıyorum çünkü para yok. Önüme birçok fırsat çıktı ama o burs aşamasına gelene kadar ödenecek para bende zaten yok. Ve kredi çekmek istemiyorum. Neyime güvenip o riski aliyim yani. Daha 500 tl abonmanı zor karşılıyorum birde yurt dışına gitmek hayal artık. Kendime pc aldım 2. El çöküp çöküp duruyor. Ben yoruldum artık. Bunlar dışındada cinsel yönelimimi gizlemek durumundayım ailem homofobik. Her şeyi geçtim ben yanlışlıkla olmuşum bu yüzüme söylendi. Böyle bir şey çocuğa söylenebilir mi ya? Ve doğduğum andan beri ameliyat, alerji, hastalık, bitmiyo bende. Ben niye doğdum neden? Canım çok sıkıldı yazdım. Bağırış kavga konusu baya var bu arada görmezden gele gele takmıyorum. İşin kötüsü görmezden gele gele duygularım köreldi dışarda kavga olsa bakmam yani. Panik atak hastası oldum nefes alamıyorum, iyi değilim.