Arkadaşlar ben doğuma büyüme Ankaralıyım ve kendimi hep Ankaralı olarak bildim Türk ve koyu Türkçü biri olarak yetiştim.. ne Kürt, Arap, Ermeni, Rum hiçbirini sevmem haz etmem ama e devletten bakınca büyük dedelerim 300 sene önce güneydoğudan Konya'ya yerleştirilmiş Kürtlerdendir ve mensup olduğum aşiret bile çıkıyor Kürt aşireti ve Kürtçü bir aşiret doğuda.. ben bunları gördüğüm andan beri bir nevi yıkıldım hayatım bitti gibi.. gerçekten 1 haftadır böyleyim tam anlamıyla
Irkçı ve faşist olmak bir marifet değil aksine utanılacak bir durumdur insan kendi ırkına saygı duyduğu kadar diğer ırklara da saygı duymalı.. ha ek olarakta ekleyeyim Kürt olmak bir ayrıcalıktır tıpkı senin türk olmak ayrıcalıktır düşüncesini savunduğun gibi.
Off ne alakası var ya sanırım siz dağda yaşıyorsunuz. 40-50 yaşlarında kadınlar tanıyorum hepsi çiçek gibi en basit örneği annem hepsi de çok bakımlı siz hangi yüz yıldan bahsediyorsunuz acaba. Ayrıca sen yalan söylüyorsun e devlet asırlar öncesi soyağacını görüntülemiyor.
herkesin bir kökeni var ama brnimde göçmen mesela. Sorduklarında türküm diyorum ben nerde doğdum hangi kültürde ona bakarım.. Ha aslın ne olursa olsun insan gurur duymalı. seçme şansımız yoktu çümkü
Tamam ben yanlış anladım. bulgaristan göçmenlerinin olduğu bir mahallede iç içe büyüdüm onlarla. Dillerini şivelerini ahlaklarını biliyorum. O yüzden bana göçmenmisin dediklerimde tüylerim dikiliyor sinirlerim tepeme çıkıyor. Teşekkürler
Doğduğun günden beri kendine kurduğun kimlik sarsılınca böyle hissetmen çok normal, panik olma 🧡🤱 Kimliğin sadece soy ağacındaki bir kelimeyle değişmez. Sen nasıl yaşamayı seçiyorsan, nasıl hissediyorsan osun. Atalarının kökeni seni “yıkmak” zorunda değil, aksine bakış açını zenginleştirebilir. Sonuçta lahmacunu kimin yaptığı değil, kimin afiyetle yediği önemli 😄