Biz evlenmeden önce gayet te bağımsız ve kendi aklını kullanarak hareket eden biriydi.
Evlendik evleneli bir psikolojiye girdi, annesini birkaç sene önce kaybetmişti ve babası ve kardeşiyle yaşıyordu. Evlenince sanki onlara ihanet ediyor gibi düşünmeye başladı kendisine bir aile kuruyor diye.
Benim isteklerim ve ihtiyaçlarımın önüne hep babası ve kardeşini koyuyor. Sadece benim değil, kendi istekleri ve ihtiyaçlarının önüne de onları koyuyor.
Babası ve kardeşide bu durumdan istifade edip onu yönetmeye başladılar. Gittiğimiz 1 haftalık tatilde bile 2. Günde “siz olmadan yapamıyoruz ev çok boş” gibi sözlerle duygusal baskı kurup eşimin sadece benimle geçireceği 1 haftayı bile zehir ettiler. Halbuki evlenmeden önce günlerce evden uzak kaldığı oluyordu da bir halt demiyorlardı.
Yapacağımız her şeyde alacağımız her kararda babası ne derse onu yapıyor. İlla birini dinleyecekse birinin aklıyla hareket edecekse bu benim aklım olsun istiyorum. Bebeğimizde olacak yakında, kendisi baba olacak ama o hala kendi babasının maşası.
İlk başta anlamaya çalıştım, acıları var,
birbirine bağlılar dedim ama bu bağlılıktan da öte. Evlendikten sonra nedense çıktı bu ekstrem bağlılık.
Nasıl beni dinlemesini sağlarım?
Evlendik evleneli bir psikolojiye girdi, annesini birkaç sene önce kaybetmişti ve babası ve kardeşiyle yaşıyordu. Evlenince sanki onlara ihanet ediyor gibi düşünmeye başladı kendisine bir aile kuruyor diye.
Benim isteklerim ve ihtiyaçlarımın önüne hep babası ve kardeşini koyuyor. Sadece benim değil, kendi istekleri ve ihtiyaçlarının önüne de onları koyuyor.
Babası ve kardeşide bu durumdan istifade edip onu yönetmeye başladılar. Gittiğimiz 1 haftalık tatilde bile 2. Günde “siz olmadan yapamıyoruz ev çok boş” gibi sözlerle duygusal baskı kurup eşimin sadece benimle geçireceği 1 haftayı bile zehir ettiler. Halbuki evlenmeden önce günlerce evden uzak kaldığı oluyordu da bir halt demiyorlardı.
Yapacağımız her şeyde alacağımız her kararda babası ne derse onu yapıyor. İlla birini dinleyecekse birinin aklıyla hareket edecekse bu benim aklım olsun istiyorum. Bebeğimizde olacak yakında, kendisi baba olacak ama o hala kendi babasının maşası.
İlk başta anlamaya çalıştım, acıları var,
birbirine bağlılar dedim ama bu bağlılıktan da öte. Evlendikten sonra nedense çıktı bu ekstrem bağlılık.
Nasıl beni dinlemesini sağlarım?
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Eşinin bu kadar “babacılık” oynaması gerçekten sinir bozucu, anlıyorum 😅👩👧👦 Bu durum “ben mi, ailen mi?” savaşına dönerse işler daha da kilitlenir. Onunla sakin bir anda “taraf seç” değil, “öncelik sırası” konuşması yapmanı öneririm. Ortak sınırlar koyun, kararları “biz” diliyle alın. Unutma, evlilikte kumanda tek kişide değil, piller ortaktır. 💁♀️
Çok denedim, “ama onlar kendini yanlız hissediyor” diyor. Bende kendimi yanlız hissediyorum ki bu evlilikte tekim sanki. Bunu da söyledim ona. “Ama ben fiziken seninleyim, annem onların yanında değil” diyor..
“Fiziken yanımda olman yetmiyor, duygusal olarak yanımda değilsin.” de 💔
Ben de eşime “şu an senin ailenin yanındaki küçük çocuğu değil, benimle aile kuran yetişkini görmek istiyorum” demiştim, çok etkilemişti. 👨👩👧👦
Somut sınır iste: “Ayda şu kadar gün sadece bizim, araya kimse girmeyecek.” de. Net, ölçülebilir şeyler iste, duyguyu da ekle. 🌱