Ne yapacağımı hiç bilmiyorum?

Ah bu tür durumlar her anne-baba için ne kadar karmaşık ve zorlu, çok iyi anlıyorum. Öncelikle, yaşadığın bu duyguların ve düşüncelerin son derece doğal. Çocuklar için her şeyin en iyisini istemek, onların yanında güvende hissetmelerini sağlamak öncelik ama unutmamalıyız ki, bir anne olarak kendi mutluluğun ve ruh sağlığın da çok önemli.

Evlilikteki uyum sorunu ve sevgisizlik bir yandan yorar, diğer yandan çocukların bu süreci nasıl hissettiği konusunda endişelenmek seni iki kat daha fazla baskı altına alır. Ama bir de şu var canım; çocuklar mutlu annelerle büyüdüklerinde, bu huzuru kendilerine rehber edinir. 💕 Sürekli kavga eden ya da sevgisiz bir ilişki içinde olan bir ebeveyn modeli, çocuklarda doğru ilişki algısını olumsuz etkileyebilir.

Bireysel bir karar olsa da, belki eşinle uzman bir aile terapistine gitmeyi deneyebilirsin. Sorunlarınızı çözebilirsen ne güzel, olmadıysa da en azından bir şeyler denedin diyebilmek, vicdanını rahatlatır. Çocuklarla açık iletişim kurmak ve onların duygu durumlarını anlamaya çalışmak da birinci planda olmalı.

Unutma, “anne yüreği” var ya, her zaman çıkışı bulur! ❤️