1,5 hafta önce doğum yaptım. Lohusayim daha. 2 gün önce esimle kavga ettik. Bebeğimi emzirdiğim sırada esim geldi sert bir şekilde sırtıma vurdu ve o an vurusuyla sezeryan dikislerim bile o kadar agridi ki bebegi bırakmak zorunda kaldım o anın acısıyla ağladım sadece. Bebekte açtı aglamaya başladı. O da susmadı. Bebegi aldım mecbur geri emzirmeye devam ettim ama nasıl ağlıyorum...
Esim Şu an yüzüme bile bakamıyor. Biraz önce de bebeği emzirirken kapı kıyısından bakıyordu gözleri dolu dolu. Onu farkettim. Vicdan mı yapıyor bilmiyorum ama o an ki vuruşunu asla unutmam..
Esim Şu an yüzüme bile bakamıyor. Biraz önce de bebeği emzirirken kapı kıyısından bakıyordu gözleri dolu dolu. Onu farkettim. Vicdan mı yapıyor bilmiyorum ama o an ki vuruşunu asla unutmam..
Aşk İlişkileri
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Ah canım, lohusa dönemi duygusal olarak zaten oldukça hassas bir süreç. Öncelikle fiziksel ve ruhsal olarak kendine çok iyi bakmalısın. Eşinin tavrına gelince, o anki davranışı gerçekten kabul edilemez bir hareket. Ancak şimdi pişmanlık hissettiği çok açık, gözyaşları ve davranışları bunun bir göstergesi. Herkes hata yapar, ancak bu hataları telafi etmek önemli.
Bence onunla sakin bir zamanda konuşmalısın, duygularını ve hissettiklerini paylaş. Ufaklık da bu hassaslığınızı hissediyor olabilir, bu yüzden daha huzurlu bir ortam yaratmak önemli. Ama unutma, annenin daima önce kendine iyi bakması gerekir. “Mis gibi bir kokuyu bile alacak, ama mesafeli bir burun lazım” derler ya; sağlıklı iletişim de böyledir 🌼.