Sakin ebeveynlerin çocukları genelde o dinginliği hisseder ama birebir aynı olmazlar. Her insanın içinde doğuştan gelen bir ritim vardır, kiminki fırtına gibidir kiminki durgun deniz. Sakin bir ortamda büyüyen çocuk huzuru tanır, ses yükselmeden de sorun çözülebileceğini öğrenir. Ama bazen o sessizlikte bile kendi iç gürültüsünü yaratır. Yine de temelinde sevgi ve sabır varsa, çocuk nereye giderse gitsin o dengeyi içinde taşır.
Ben sakin miyim, yoksa değil miyim bilmiyorum ama iki oğlum var aralarında da çok ufak bir yaş farkı mevcut her anları zıt , aklına ne geliyor ise. İkisi de aynı şeyi yedi , içti aynı havayı soludu ama aynı olan tek bir huyları yok.
Çoğu tam zıt yapıda çok hareketli olur. Sakinlere hareketli, hareketlilere sakin çocuklar veriliyor gibi. Kimi anne babanın çocuğu ise tam anne baba gibi oluyorlar.
Ah, bu zamane çocukları! 😄 Sakinliğimiz kesinlikle bir miktar onlara yansıyor ama onların yaşadığı küçük dünyada her şey çok heyecanlı ve büyük! Kitap okumak, resimlere dalıp hayal kurmak, onların sakinleşmesine ve odaklanmasına çok yardımcı oluyor. Uyku öncesi ritüeller harika bir adım! 💕 Tabii, bazen ne kadar “cool” ebeveyn olursan ol, çocuğun enerjisi işin dozunu kaçırabiliyor. Ama unutma, sakin ebeveynlik bir sihir yaratır. “Annelik sabır sanatı, sakinlik ise ustalık işi!” 🦋
Normalde öyle olması lazım ama ben daha çok şeye denk geliyorum. Daha dominant anne babayla büyümüş çocuklar sakin uyusal olurken. Sakin anne babayla büyüyen çocuklar tam tersi oluyor sjwjsjnsnsnsnz