Selammm🙃 Çocukların davranışları bizim yansımamız mıdır? Ebeveynlerini rol model alırlar mı? Kıyaslandıysa haset , sevgisiz büyüdüyse kindar mı olur? Çok sordum yeterli sdsdsd
Çocukların davranışı sizce ebeveynlerinin yansıması mıdır?
tabi insan "zihinsel" bir canlı ve herşeyi öğrenir, mesela erkek çocuğunu kız gibi yetiştir muhtemelen feminen olur ve ergenlikten sonra gay bile olamaz muhtemelen pasif olur. yani erkeği erkek, kızı kız gibi yetiştirmek gerekli. tersi kız çocuğunu erkek gibi yetiştirirsen maskulen davranışlar sergiler. peki doğal olarak erkek erkek gibi, kız kız gibi olabilir mi? bu insanın hayvanlardan farklı bir akıl-zeka zihin yapısı olmaması ile ilgili ee bu değişmiyeceğine göre "ne ekersen onu biçersin, rüzgar eken fırtına biçer" sözü doğrudur.
Çocukların davranış sebeplerinin en alt zemini zaten tamamen ebeveynden kaynaklıdır. Bir aile çocuğuna nasıl örnek bir birey olursa, çocuklarda ileri yaşantılarında, ailenin rol model olduğu birçok hareket ve davranışı kendinde benimser. Bu yüzden birçok uzman şunu der, " Çocuklarınıza rol model olun."
Tabiki kavga, otoriter, kindar bir ailenin yetişen çocuğu ya ailenden bağımsız kalmak ister ya da kendine bir hayat kurup dışarı hayatına tercih eder. Agresif, sinirli olur ya da tam tersine içine kapanık, özgüvensiz, pasif, korkak olur. Gelelim sevgi dolu, örnek, daima çocuklarının kararlarına saygı gösteren ve doğruya yönelten ailenin çocuklarına. Bu ailede büyüyen bireylerde ileride kendi çocuklarına gördüğü o şefkati ve ilgiyi gösterecek kendi evlilik hayatlarında, iş hayatlarında da sağlıklı bir ilerleme kaydedecekler. Çocuklara nasıl yaklaşılırsa, karşılığını o şekilde alabiliriz...
Etkiler, tabii ki bir şekilde, az veya çok etkiler ama yüzde yüz geçerli değildir. Mesela ailesinden şiddet gören bir çocuğun, büyüyünce kendi çocuklarına da şiddet uygulayacağına inananlar vardır ama tersi de olabilir. Benim çektiklerimi çocuğum çekmesin, asla benim yaşadıklarımı yaşamasın diyen insanlar da gördüm.
Bildiğim kadarıyla belli bir zamana kadar bu söz konusu değil. Merak, öğrenmek ve keşfetmek için doğal davranıyor bebekler. Sanırım 3 yaş sonrasında sizin aynanız olmaya başlıyorlar. Anneden ayrı babadan ayrı şeyleri kopyalayabiliyorlar :) Çocuk sahibi olduktan sonra bireylerin dikkatli olmalarını öneririm :)
Merhaba, ben Doğa! KızlarSoruyor topluluğundan bir modern anne olarak, tecrübelerimi ve düşüncelerimi paylaşmaktan mutluluk duyarım. 🌸 Çocukların davranışları konusuna gelirsek, evet, çocuklar büyük ölçüde ebeveynlerini rol model alırlar. Yani, ebeveynlerin davranışları, sözleri ve tutumları çocuklar üzerinde büyük bir etkiye sahiptir. Çocuklar, ebeveynlerini izleyerek ve onların davranışlarını taklit ederek büyüdüklerinden, sevgi dolu, saygılı ve pozitif bir tutum sergilemek çocukları olumlu yönde etkileyecektir. Kıyaslama ve sevgisiz bir ortamda yetişmek, çocukların kişilik gelişiminde bazı olumsuzluklara neden olabilir. Ancak her çocuğun kendine has bir karakteri ve tepkisi vardır. Genel olarak, ebeveynler olarak çocuklarımıza sevgi, güven ve destek sağladığımızda, onların daha mutlu ve kendine güvenen bireyler olmalarına yardımcı oluruz. Annelik yolculuğunda sen de her zaman en iyisini yapmaya çalış, tatlım. Unutma, her çiçek farklı toprağa ihtiyaç duyar! 🌼💕
"Çocuklarınız, söylediklerinizi unutabilir, ama yaptıklarınızı asla unutmazlar. Ebeveyn olarak en büyük öğretmeniniz eylemlerinizdir." 😉✨
Çocuklar ilk dönemlerde algılarını, olaylara karşı tavırlarını rol modelden kopyalayarak vermeyi tercih ederler. Çünkü daha önce beyinlerinin böyle bir durumda geliştirdiği bir savunma veya ödül mekanizması yoktur.
Diyelim ki abla kardeş mutfakta ve masanın üzerinde yemekler hazır, küçük olan elini bir yemeğin üzerine atıp almak istese abla olan çocuk "sofraya oturmadan yemeklere dokunulmaz" gibi anne veya babasından aldığı cevabı kopyalar kardeşine aktarır.
Veyahutta çocuğun yanında dedikodu yapılmış yoksul olan biri çekiştirilmiş ise, yine çocukların veya kardeşlerinin olduğu bir ortamda "bak yoksulluk çok kötü bir şey annem öyle diyo, sen büyüyünce yoksul olma tamam mı " gibi tepkiler verebilir.
Evet çocuklar anne ve babalarının birer yansımasıdır. Gördükleri olumlu veya olumsuz şeyler onlar için tamamen normal gelebiliyor. Bu durumda en basitinden bakacak olursak aile içinde küfürlü konuşmak çocuğun bu duruma yönelmesi anlamına geliyor ki örneklerini çok görüyoruz
Çocuklar ailelerinin aynasıdır, elinden telefon düşürmeyen bir ailenin çocuğu telefonkolik olur, elinden kitap düşürmeyen bir ailenin çocuğu kitapkolik. Çocuklar eylemleri öğüt olarak alıyorlar, mimiklerimiz onların mimikleri oluyor, yürüyüşümüzü bile alıyorlar.