Ailemle görüşmüyorum?

Merhaba bundan 1 ay önce bende travma yaratacak şeyler yaşadım. Evliyim 5 aylık hamileyim ve kafa dinlemek için kardeşimle ailemin yanına gitmek istedim. Yola çıkmadan daha öncesinde kendisiyle zaten aramızda bir problem vardı hamileliğimin ilk aylarında düşük risklerim ve ağrılarım olduğu için ve eşim genellikle çalıştığı için doğal olarak ufak tefek şeyleri kardeşimden rica ediyordum. Bu ondan belli ki sorun yaratmaya başladı. Haftada 4 gün sevgilisinde kaldığı eve hiç gelmediği oluyodu bazense iki hafta hiç arayıp sormadığı gelmediği oluyodu. Ailem uzakta olduğu için bunu onlara anlatmadım araları bozulmasın diye. En son yola çıktığımızda aramız biraz limoniydi ama yolda biraz da olsa aramız iyileşmişti. Ailemin yanına vardıktan 3 gün sonra bir akşam sofra hazırlamak için kardeşimden yardım istedim. Yer sofralarını bazılarınız bilir yuvarlak ve ağır olurlar dört ayağı olduğu için komple kaldırıp yere koymak gerekir. Ucundan tutmasını istedim haliyle. Ama direkt suratı asıldı sesini yükseltmeye başladı "hep benden yardım istiyosun ben de yoruldum, yardım etmek zorunda mıyım" diye kavga etmeye başladı benimle. Zaten hamile olduğum ve bu huyları uzun zamandır devam ettiği için ben de sinirlendim ve o günü tartışmayla kapattık. Gece yarısı lavaboya kalktım, bazen karanlıkta yatamadığım günler oluyordu ben de ışığı açıp öyle yattım. Aynı odada uyuduğumuz için ışığa uyandı kapatmamı söyledi ben de uyuyamadığımı dile getirdim göz bandı takmasını söyledim. Neyse böyle bir kaç dakika tartışma sürdü sonra yattı bu. 10dk sonra kalkıp hiçbir şey söylemeden ışığı kapattı ben de açmasını söyledim açamam dedi böyle böyle artık katlanamadığım için yat uyu seninle uğraşamam dedim bu beni kışkırtmaya devam etti aynen aynen hıhı diyip duruyo o söylendikçe kan beynime sıçramaya başladı. En son ağzımdan kötü bi laf çıkıcak yat zıbar dedim bu "bana saygılı davran sen kimsin" demeye başladı arkadaşlar bu şahıs 16 yaşında ben 20 yaşındayım... En son kalkıp yatağın kenarındaki peçeteyi bunun yüzüne attım o kalkıp bana yumruk attı ben bunu engelemeye çalışırken en son karnıma tekme attı. O sese zaten ailem uyandı yanımıza geldiler beni yerden kaldırdılar falan. Olay gece 3 de yaşandı babam beni ısrarıma rağmen öğleden önce 10 da hastaneye götürdü. Bahanesi de "bebek pamuk ipliğine bağlı değil korkma" zaten karnım ağrıyo onun endişesi yaşadıklarımın sarsıntısı yetmiyormuş gibi ailemin ilgisizliği de eklendi içine. O gün düşük riskimin çok olduğunu her an düşük yapabileceğimi uzun yola çıkmamam gerektiğini söyledi doktor. Bunu bizimkilere anlattım bana inanmadılar bir de doktordan dinlediler aynısını. Neyse uzun lafın kısası bunlar beni akşamına gönderme kararı aldılar. Sebebi ise başıma bişey gelirse suç onlarda kalmasın. Tabii ben bu süreçte kardeşim dediğim kişiden şikayetçi oldum. Karşıma geçip çocuk gibi ağladılar şikayeti çek diye. Çekmedim iyi ki de çekmemişim çünkü İstanbul'a döndükten hemen 2 gün sonra beni arayıp " huzurumuzu bozma, belli ki senin orada huzurun yok bari bizim huzurumuz olsun" dediler. Uzun oldu farkındayım ama inanın rüyalarımda aynı şeyleri tekrar tekrar yaşıyorum uyanıp ağlıyorum unutmaya çalışıyorum silmeye çalışıyorum şimdi beni arayıp seni çok özledik diyorlar ne yapıcağımı bilmiyorum.