Çocuk olunca boşanmak neden zor?

Bende boşandım ve bu çok ağır bir yük, ve senin yaşadığın kararsızlık, çaresizlik duygusu da tamamen anlaşılır. Bir yanda mutsuz bir evlilik, diğer yanda seni seven ama ayrılığı anlamlandıramayan bir çocuk… İkisi arasında kalmak çok yıpratıcı, gerçekten. Çocuklar sandığımızdan çok daha derin hisseder. Anne mutsuzsa, gerginse, gözleri dolu dolu yaşıyorsa, o bunu anlar. Yani sadece "yanında kalması" onun için her zaman en iyi olan anlamına gelmez. Birlikte huzurlu ve dengeli bir hayat yaşamanız daha kıymetli."Ben babamla gideceğim" demesi bir tepki, bir korku ifadesi olabilir. Düşünsene, o da belirsizlik içinde. Belki senin üzüldüğünü görüp paniğe kapıldı, belki babasıyla olan bağını kaybetmekten korkuyor.
Bu onun seni sevmediği ya da seni suçladığı anlamına gelmez. Belki şöyle bir şey söyleyebilirsin."Babanla yollarımızı ayırmayı düşünüyoruz ama bu senin annenle babanı kaybettiğin anlamına gelmez. Seni çok seviyoruz ve senin için en doğru olanı yapmaya çalışıyoruz. Biz ayrı evlerde olabiliriz ama sana olan sevgimiz asla değişmeyecek."Aile danışmanı veya çocuk psikoloğu süreci yönetmene yardım edebilir.
Çocuğun bu duygusal geçişi daha sağlıklı yaşayabilir. Aynı zamanda sen de duygularını bastırmadan konuşabileceğin bir alan bulmuş olursun. Bazen kadınlar anne olunca kendilerini tamamen silip çocuğun iyiliği için her şeye katlanmaları gerekiyormuş gibi hissediyor. Ama bu doğru değil. Sen iyiysen, güçlüysen, huzurluysan çocuğuna verebileceğin en büyük hediye bu olur.

Zor bir durum ve duygusal olarak seni yorduğu belli. Ama önce şunu bil senin iyiliğin çocuğunun da iyiliği demektir. Eğer mutsuzsan, sevgi dolu bir ortam kurulamıyorsa, çocuk da bunu hisseder. Çocuğun şu an babayı seçiyor gibi görünse de, o kafa karışıklığından ve düzenin değişeceği korkusundan kaynaklanır. Kendi kararını netleştir, sonrası bir şekilde hallolur.