Oğlumun psikolojisi çok bozuk ve farklı şeyler istiyor?

Merhabalar, bu konuyu yazarken kafam o kadar karışık ki, ne düşüneceğimi, ne yapacağımı bilemiyorum. 46 yaşında bir anneyim, 22 yaşında bir oğlum var. Babasıyla 8 yıl önce boşandık ve oğlum o zamandan beri benimle yaşıyor. Oğlum hep içine kapanık, asosyal bir genç oldu. Şu anda üniversite okuyor, ama arkadaş çevresi neredeyse hiç yok, geneelde okuldan eve, evden okula bir hayatı var.

Son 5-6 aydır oğlumun bana karşı davranışları beni çok rahatsız ediyor ve kafamı allak bullak ediyor. Eskiden mesafeliydi, sarılmamı bile istemez, “Anne, ne yapıyorsun?” deyip uzaklaşırdı. Ama şimdi sürekli sarılıyor, elini koluma, omzuma koyuyor. İltifatları da çok tuhaf, bir anne-oğul ilişkisine uygun olmayan şeyler çağrıştıran sözler... Bir de son zamanlarda sık sık dert yanıyor, Kızlar beni sevmiyor, yüzüme bakmıyorlar, beni insan yerine koymuyorlar, kendimi değersiz hissediyorum diyor. Beni anlayan, seven bir tek sen varsın anne, senin gibi kimse bana değer vermiyor diyor.

Bu konuşmaları bir süredir öyle bir noktaya geldi ki, benden anne-oğul ilişkisini aşan, çok yanlış bir “yakınlık” istiyor... Ben hiçbir şey diyemedim ama bu halleri beni çok endişelendiriyor. O benim biricik oğlum çok seviyorum ancak böyle yapması çok üzüyor beni, onun bu duygusal boşluğuna yardım etsem mi diye düşünmedim değil ama sonra kendime geldiğimde bu düşüncenin bile ne kadar yanlış olduğunu fark ediyorum.

Oğlumun aklı mı karışık, yoksa internette okuduğum o incel dedikleri şeylere mi kapıldı, bilmiyorum. Onun için çok endişeleniyorum, ona nasıl yardım edebilirim, ama aynı zamanda kendimi bu rahatsız edici durumdan nasıl koruyabilirim? Ne yapmalıyım, nasıl bir yol izlemeliyim? Çaresizim, lütfen bir akıl verin.