Evlenip anne olmak istiyorum, bu istek normal mi?

Eğer bu soruyu 1900'lü yıllarda sormuş olsaydın asıl hala bunları yapmadığın için anormal kabul edilirdin. Fakat şu an 2025 yılında artık kadınlar da erkekler kadar iş hayatında aktifken ve eğitim seviyeleri artmışken evlilik yaşı da bununla birlikte artış gösterdi. Bu kadınların kendi ayakları üzerinde durmaları, bir çok işin altından kalkabileceklerini göstermeleri için güzel bir fırsat. Hem de çocuklarına bilinçli bir ebeveyn olmanın yolunu da açıyor fakat şöyle bir sorun var. Kadınlar artık evlenmek istemiyor. Evlenip, çocuk yapan ya da çalışmayıp evinde oturan kadınlara karşı yargılayıcı ve acımasız olabiliyorlar. Bundan 20-30 yıl önce bu kulağa nasıl tuhaf gelirdi fakat şu anın normali haline geldi.

Hangisi normal olan peki? 27 yaşına gelip hala evlenmemen mi yoksa 27 yaşında olmana rağmen bunları düşünmen mi?

Biz ne kadar inkar etsek de özümüzde bir hayvandan çok da farklı değiliz ve güçlü bir üreme içgüdüsüne sahibiz. Bir kadın olarak evlenmek ve çocuk sahibi olmak istemek kadar doğal bir şey olamaz.

Gel git yaşadığını ve bu isteğin yüzünden kendini yargıladığını söylemişsin fakat bu yanlış bir şey değil. Bu çok doğal ve senin en büyük hakkın ve dünyanın en normal şeyi. Bu yaşadığın ikilem tamamen günümüz düşünce şeklinden geliyor. Evde kalmış lafı ne kadar erken evlenmişe döndü :)

Peki gelgelelim bu kadınlar neden bu karşı evliliğe, çocuğa ya da evde oturmaya. çünkü doğru dürüst erkek bulamıyorlar. Erkekler kadını her yönden sömürme derdinde. Kadının zaten şu an çalışmayıp evde oturması lüks oldu. Geçmişte normalken şimdi lüks. Bu yüzden kadının çalışmadığı bir aile neredeyse yok ve bununla birlikte kadının sorumlulukları, iş yükü arttı fakat erkeğin sorumlulukları tam tersine azalmış bir durumda çünkü kadının omzuna yükledi yarısını. Kısaca kadın hem fiziksel, hem psikolojik hem maddi hem manevi olarak erkeklerin sömürmesinden bıktı.

Eğer doğru bir erkek bulursan yapış bırakma evlenmek, sevmek, sevilmek, çocuk sahibi olmak canlılığın temeli bundan daha fazla ne mutlu eder ki insanı! Önemli olan doğru insanı bulmak.

Annelik iç güdüsel değildir... Öncelikle buradan başlayayım.

Sigmund Freud (Psikanalitik Kuram) – Annelik içgüdüsünün varlığını kabul eder, ancak anne-çocuk bağının erken çocukluk deneyimleriyle şekillendiğini savunur.
John Bowlby (Bağlanma Teorisi) – Annelik içgüdüsel değil, bağlanma yoluyla gelişen bir süreçtir. Bebeklerin anneye bağlanma ihtiyacı doğuştan gelir, ancak annenin nasıl tepki verdiği öğrenilmiş bir davranıştır.
Donald Winnicott (Geçiş Nesneleri ve "Yeterince İyi Anne" Kavramı) – Anneliğin biyolojik olmaktan çok duygusal ve çevresel faktörlerle geliştiğini savunur.
Melanie Klein (Obje İlişkileri Teorisi) – Anneliğin, annenin kendi çocukluk deneyimlerine ve bilinçdışı süreçlerine bağlı olarak değiştiğini belirtir.

Anne olmak babalık gibi sonradan öğrenilir. Bir kadın kendi isteğiyle anne olmak ister elbette ama yaşadığın kültür, toplumsal normlar sürekli bir gölge gibi peşinde olur. Şöyle kadın ol böyle kadın ol vs gibi. Bunu içselleştirdiğin zaman toplumun kadınlar için biçtiği normlar senin normalin olur.

Bu yüzden neyi seçmek istediğini, bu duyguların nereden geldiğini sorgula. :)

Ben de 2000'liyim. Daha yeni ilk defa bir ilişkim olmuştu bir buçuk aydır, 4 gün önce bitti. Çok aşırı acı vericiydi. Yani sevdiğin birisinin ölmesiyle tamamen aynı bir his. Diyorsun ki neden ya, neden ilk tanıştığım insan olmuyor? Ben de ilk insan olsun istiyordum hep. Uğraşmak istemiyorsun onla bunla ve aşk acısıyla. Ama anladığım kadarıyla en az bir kişiyle tanışıp ayrılmak gerekiyor. Çok bir şey yapmana gerek yok, sadece tanış. Tecrübe olması gerekiyor. Bak bunları yazarken bile içim içimi yiyor, niye olmadı diye. Hala acı çekiyorum. Bu duyguları başarıyla geçersem sonrasında ne istediğimi daha iyi bildiğim için karşıma çıkan kişinin bana uyumlu olup olmadığını daha iyi anlayacağım. Zorla kendini, çık dışarı, ve birileriyle tanış. Arkadaşlarınla gez, ortamlara gir. İlk tanıştığınla olmuyormuş. Ben bağlanmaya aşırı meyilliyim ve bunu ben bile kabullendiysem herkes kabullenebilir diye düşünüyorum. Lütfen, bak, lütfen tecrübe kazanmadan karşına birinin çıkmasını bekleme. Sonra benim gibi beklentilere girersin, ve yokluğunu çektiğin duyguları almak için saçma sapan birine katlanmaya çalışırsın. Sen güçlüsün.