Kısıtlayan, disiplinli bir ebeveyn mi olursun, arkadaş ruhlu mu?

Kisitlayan olmam ama disiplinli olurum. Benim annem babam boyle degildi cok serbest biraktilar ve bu hic iyi sonuclar dogurmadı. Eger cocuk kendi iradesiyle yapamiyorsa ebeveyn bu kradeyi dis guc olarak saglamali bence. Ben Şu an kariyer olarakta hic iyi bir noktada degilim. Ders calismayi sevmezdim ama keske kafami vjra vura o masaya oturtup annem babam ders calistirsaydi.

Lisede sadece 1 sene ayni sinifta okudugum kizla karsilastim. Sonra o farkli alana ben farkli alan secip siniflarimiz ayrildi ama samimi degildik. Onunla karsilastim bu yil. Konustuk ettik biraz. Kiz dis hekimi olmus, bitirmis bolumu. Ablasi tip mezunu doktor. Kiz kardesi hukuk okuyormus. 3 kiz kardes bunlar. Ne yaptiniz siz ya boyle, hepiniz nasil yuksek bolumlere gittiniz dedim. Valla annem yuzunden. Kafamiza vura vura ders calistirdi. Yoksa ben ders calismayi zerre sevmem. Gelip sık sık kontrol ederdi calisiyor muyum diye. Bazen gel yanıma calistiginla ilgili sorular sorayim derdi. Soru cevap yaptirirdi calismis miyim yoksa masa basinda bos bos oturmus muyum bunu bile kontrol ederdi.

Yoksa ben lisede de cok yuksek notlari olan biri degildim. Annem olmasa ben o kafayla ya 2 yillik okurdum ya da duz isletme tarzi bolumlere giderdim. Kendi irademle dis hekimligini kazanamazdim. Bir ablam yormadi bu konuda annemi. Hayali hep doktor olmakti gerekeni yapti ama yine de ona da bakardi, yoklardi. ama ben ve kiz kardesimin basinda gardiyan gibiydi. Ikimizde o yaslarda aklimiz 5 karis havadaydi. Ergenlik iste, gencsin oturup dere calismak o kadar yuk geliyor ki o yaslarda. Anneme cok kizardim bu katiligi yuzunden ama simdi iyi ki diyorum. Kadin 2-3 yil tepemdeydi ama onumdeki 40 yilimi kurtardı. Sanirim bende anne olsam boyle yaparim, kendi kendine birakmam dedi.

Turkiyede okul ve egitim meselesi o kadar sıkıntılı ve ogrenciyi okuldan, derslerden uzaklastiran o kadar cok sey var ki. Ogretmeninden tutun her seye kadar. Turk ogrencinin su ortamda, yaris ati oldugu ortamda cogunu serbest birakirsaniz kendi hur iradesiyle ders calisan, o masaya oturan nadir ogrenci buluruz.

Keske benim ailemde disiplinli olsaydi da bende daha fazla ders calissaydim. Cunku o zaman benimde aklim 5 karis havadaydi. Lise bitti cok sukur diye seviniyordum cok zorlu gecmisti cunku benim icin. O masaya 1 yil bile guzelce oturup calissam yeterdi. Oyle tıp, diş gibi hedeflerim de yoktu. Kendi irademi saglayamadim. Ailem bu eksikligi farkedip uzerimde irade saglamadi. Bu kiz niye boyle, niye calismiyor, niye erteliyor diye dusunup terapi destegi falan da hic dusunmediler. Varsa yoksa ben tembel oldum, ailenin yuz karasi oldum, bir b*k olamadim.

Turk öğrencisini tek basina birakirsaniz cogu gercekten calismaz. Ve bu devirde o kadar cok dikkat dagitan, odagi azaltan seyler var ki. 20 yil onceki ogrencilerle ayni odaga sahip degiliz. 20-30 yil once bir tv vardi. O da aksama dizi film olurdu. Simdi o kadar akli celdirici seyler var ki. Ergenlik yaslarindaki birinin oturupta ders calismasi bu ortamda buyuk basari bence. Simdi ki ogrencilerde irade yok. Keske beni de distan kamcilayan, disipli olan biri olsaydi tepemde.

O kitabi her gun duzenli oku, derslerini şu su vakitte bitirirsen disari cikariz, telefonu bana ver ders calistigin saatlerde bende dursun dikkatini dagitmasin vs seyler olsa daha iyi olurdu. Kadin 3 tane kizini sayisalin ve tm nin en iyi bolumlerine yerlestirmis. Tabi yine sadece kadinin basarisi degil, kizlarda bu disipline uymuş bir otoriter varmis. Beni o kadar serbest biraktilar ki. Ister calis ister calisma. Ben sana oku demiyorum. Okursan okul orada, okumazsan sen bilirsin diye bir tavir vardi bizde. Lise zamani ve 18 yas sinava girilen yaslar mantikli dusunulebilen yaslar degil. Cogumuz ergenlikte sectigimiz ve yetiskinlikte sevmedigimiz meslegi yapıyoruz. O yaslarda ister calis ister calisma diye bir özgürlük verilmemeliydi bence.

Ha olan bana oluyor buyuk cocuk olarak. Kucuk daha iyi yetistiriliyor benden ders alinarak. Deney faresi benim. Bende olmuyorsa digerinde ayni hatayi yapma olayi hakim anne ve babamda. Kardesim daha iyi yerlere gelirken, ben batakligin icindeyim.

Kısıtlayan, disiplinli ebeveyn sevilmeyen, arkadaş ruhlu olan ise sevilen mi oluyor?

Böyle bir ebeveyn sınıflandırması yok.

Benim annem disiplinli, yanlışlardan kısıtlayan ve demokratik bir ebeveyndi. Bunun yanında cana yakın, sevgi dolu bir insandı. Ve benim bu dünyada en sevdiğim ve en çok örnek aldığım insandır kendisi.

Ben de onun gibi disiplinli ve sevgi dolu bir ebeveyn olmak isterdim.