Her erkek, kız babası olmak ister mi?

Büyük bir çoğunluğu ister. Babalar kız çocuklarını daha çok sahiplenip, şefkat verme duygusu içerisindeler. Çünkü bu kadınların ve erkeklerin doğasında vardır. Eee birde minik olup, tatlı bazlar cilveler yapınca daha da artıyor. Ayrıca aynı sebepten kız çocukları da babalarına düşkün oluyor. Bu da daha yoğun hissettiriyor

Kiz cocuklarini cok severim ama kizim olsun istemiyorum. Cok zor kiz olmak. Yani işin gercegi yaradan dahi acımamış bize, erkekler mi acıyacak? Reglisi, dogumu, lohusaligi, menopozu olene kadar derdi bitmiyor bu cinsiyetin yaradilis olarakta. Detaycilik, duygusallik daha da sıkıntı. Bizim gibi ataerkil ulkelerde el bebek gul bebek baktigin kizinin adi bile olmaz. Evlendirirsin yine endiseli olursun. Kocasi iyi davraniyor mu vs diye.

Kiz olmak biyolojik acidan da, psikolojik acidan da, bu ulkede sosyal baski vs acisindan da cok zor. Biyolojik olarak Allah'ta bize omrumuzde pek bir rahatlik vermemis. Kaldi ki onun yarattigi erkek cinsiyeti rahatlik versin. Hani kac kadin cikarda su dunyayi rahat, doyasiya, agrisiz sancisiz yasadim der ki? Bunlari dusununce bir kiz dunyaya getiripte ona bu zorluklari yasatmak istemiyor bir yanim. Bir kadin olarak biyolojik olarakta, psikolojik olarakta cok zorlaniyorum. Sanırım tum bunlari bir kiza daha yasatmak istemiyorum icten ice. Ama cok severim kiz cocuklari. Cilvelerini, tatliliklarini. Keske biyolojik olarakta, psikolojik olarakta daha rahat yaratılan bir cinsiyet olsaydik.

Rabbimiz de bildirmis regl donemlerinin vs eziyet oldugunu. Biz bu dunyada biyolojik olarak eziyet cekiyoruz. Bir omur de bitmiyor. Ben ilk adet oldugum sirada menopozu ogrendigimde cok sukur bir gun bitiyormus dedim ama buyudukce arastirdikca ogrendim ki menopozda rahatlik degil. Onunda ayri dertleri var. Hamilelik, dogum gibi olaylara hic girmiyorum cok cok zor. Su dunyadan tat alan, rahatca yasayip giden, tadini cikaran bir erkekler acikcasi. Bizde oyle degil maalesef.