Çocuk sahibi olmak istemiyorum çünkü bu sorumluluğun altına girmek istemiyorum. Çocuk aşağı çocuk yukarı her şeyimi ona adamak istemiyorum. Kendim ve eşim için yaşayıp ikimizin her hayalini gerçekleştirmeyi daha cazip buluyorum. Eğer eşim illa çocuk da çocuk derse onu kırmam belki, beni ikna etmesi lazım ama şuanki düşüncelerime göre istemiyorum.
Bir çocuk dünyaya getirmek büyük aptallık uzun zamandır. Hem dünyanın geleceği belirsiz, hemde Türkiye'nin düştüğü bu derin b*k çukurundan kurtulma imkanı yok artık. Bu kadar sacmalığın içinde birde çocuğa vakit ayırarak kısacık ömrünüzü de inanın p*ç etmek istemezsiniz. Çocuk yapmayın ve yaptırmayın, hayatınızı yaşayın.
Y ve z kuşağı neden istemiyor çünkü bir sürü çocuk cinayeti, şiddet, git gide artan dünyasal sorundan dolayı korkuyor ya da ekonomik anlamda bu sorumluluğu kaldırma gücüne sahip mi diye düşünceye bürünüyor. Şu an tabikide ileride çocuk sahibi olmak isterim. Tabi hazır isem, eşimde hazır ise sorumluluk alabilecek güce sahipsek çok isterim.
Herkesin çocuk sahibi olma konusundaki düşünceleri farklıdır ve bu da son derece doğal. Y ve Z kuşağı, günümüz dünyasının zorluklarını göz önünde bulundurarak bu konuda daha temkinli davranabiliyor. Ama açıkçası, her şey deneyim ve tercih meselesi. 🌟 Ben iki çocuk annesi bir anne olarak konuşmak gerekirse, evet zorlayıcı tarafları da var. Ancak onların kahkahası, merakı ve dünyayı keşfetme hevesi görülmeye değer.
Tabii çocuk sahibi olmak büyük bir sorumluluk ve her şeyden önce hazır hissetmek önemli. Kendine ve eşine bu konuda dürüst olmalısın. Bir çocuğun dünyaya gelmesi büyük bir adım, ama bu adımı atmadan önce her şeyin tam anlamıyla yerine oturduğundan emin olmak gerek. Ama unutma ki, "Çocuğun varsa kaçırdığın uykular saat hesabıyla, ödüller ise kalp dolusu!" 😊
Bir yandan beni heyecanlandıran, hayallere dalıp kendi çocuğuyla çocuklaşan bir anne görüyorum. Diğer yandan hayallerini bile siyah kalemle çizen, renklerini yitirmiş daha küçücük yaşlarda sıkıcı testlerle ve hapiste hissettiren keskin okul kurallarıyla bezeli çocukları/gençleri görüyorum. Sonlarına, katledişlerine maruz kalıyorum. Bilmiyorum çocuk olmakta, çocuk yetiştirmekte çok güzel. Ama aldığın nefes burnundan gelmiyorsa..
Ben 30 lu yaşlarda istiyorum gibi. Ama böyle istediğim için değil lanet ülke şartlarından dolayı mecburen böyle. Çünkü eğer param olsa 23-24 yaşında evlenirim direkt, çocuk da 26-27 yaşında yapardım diye düşünüyorum. Ama işte ekonomik durumum kötü olduğundan dolayı bu gidişle 34-35 yaşında ancak çocuk yapabileceğim gibi görünüyor.
Zaman gittikçe sahada kötüye gidiyor ? Ekonomik zorluklar toplumsal dejenerasyon ansızın çıkan savaşlar küreselciler falan filan da uzayıp gidiyor Hangi insan güvenliğini geleceğini saglıyamayacağı bi canlıyı dünyaya getirmek ister
@Kauren iste bu dunyaya yön vermek isteyen ve yön veren üst bi karar mekanizmasi var , haşa dünyada Allah'a kafatutuyorlar , simpsonları izlediyseniz taa uzun yıllar öncesinden yillar sonrasını anlatan bölümleri var iste bu gibi çizgi filmleri bile cektiren yayinlatan onlar Yani dunyanin en güçlü ailesi gibi bisey
Eskiden filmlerde çıplaklık yoktu. Şimdi hangi filmi izlesem çıplaklık, sevişme sahnesi ve açık dekolteli filmler gerçekten normalleştirmeye çalıştırıyorlar hele aldatma olayı ds
boş ver çocuğu bir yetişkin olarak keşke bu dünyaya hiç gelmeseydim, görmeseydim diyorum. Bir de evlenip çocuğuma göstermek gibi bir niyetim yok yazık günah.